Blog

Nee hé, moet ik dat nou alweer voelen!

Je rot voelen wil je niet

Rotgevoelens willen we niet.
Verdriet, angst, schaamte en schuldgevoelens willen we niet.

Verdriet doet zeer.
Angst is bedreigend.
Schaamte en schuldgevoel leggen je lef en durf volkomen lam.

En we vrezen met grote vreze dat we deze beerput[1] aan narigheid open moeten trekken als we besluiten heel te worden. Als we onszelf de kans willen bieden op leven in plaats van overleven. Liever doen we niks.

Logisch.

Maar wat als je strategieën niet meer werken?

Totdat we merken dat er niks anders op zit, omdat al onze strategieën vergeefs zijn. Ze leiden slechts af van de oude pijn, die we wegstoppen, maar niet weg gaat.

Want zo’n beerput aan oude pijn blijft een vat vol ellende, totdat je ontdekt waardoor die put volliep. En totdat je ontdekt waar je nieuwe afvoerkanalen kunt maken, zodat die put leeg kan stromen.

Zoiets lukt niet zonder nieuwe informatie.

Nieuwe informatie geeft nieuwe mogelijkheden

Zonder nieuwe informatie houden we de klep op de beerput. Zetten er desnoods een bloembak op. Vrolijke bloemetjes erin. Dan lijkt het nog wat.
We camoufleren in onze handelingen en ons gedrag ons oude pijnlichaam onder een houding van ‘niks aan de hand’.

Vergeten dat die beerput er is, lukt niet. Al was het alleen maar door het feit dat je die bloemetjes moet verzorgen om ze mooi te houden. Het handhaven van onze ‘niks aan de hand’ houding kost energie, inspanning en nachtrust. Kost – kortom – vitaliteit.

Wat je nodig hebt is een soort deltaplan voor je eigen beerput. Na de watersnoodramp van 1953 besloot Nederland de Zuid-Hollandse en vrijwel alle Zeeuwse zeearmen af te dammen als bescherming tegen hoogwater door in te grijpen in de waterloop.

Een deltaplan voor het helen van je moederwond

Net zo heb je gericht een plan van aanpak nodig om het ontstaan en de instandhouding van die beerput te snappen en over te gaan tot het ontmantelen ervan. Een gericht plan van aanpak om je moederwond te helen: dat is wat wel werkt als je een oud pijnlichaam met je meetorst en ervan af wilt.

Over de deltawerken is 43 jaar gedaan. Zolang duurt het ontmantelen van jouw beerput aan oude pijn zeker niet, mits je gebruik maakt van een gericht plan van aanpak. Daarvoor moet je meer weten dan je nu weet.

Broodnoodzakelijk: meer weten dan je nu weet

Om welke nieuwe informatie gaat het?

Het gaat om: 1) weten waardoor een moederwond ontstaat binnen de zorg voor een kind; 2) welke factoren een rol speelden in het leven van je moeder en vader, die hen verhinderden optimaal te kunnen zorgen; 3) welke maatschappelijke belemmeringen een rol speelden; 4) wat de negatieve invloed is van het patriarchaat, waardoor mensen beperkt worden tot vrouwen- en mannenrollen; 5) welke overtuigingen je door 2 tot en met 4 als het ware met de paplepel kreeg ingegoten; 6) welk gedrag je hebt aangeleerd om te kunnen overleven; 7) op welke manieren je – om te kunnen overleven – deel wilde blijven uitmaken van het familiesysteem; 8) welke varianten van valse hoop en valse macht je hebt ontwikkeld; 9) in kaart brengen wat niet werd gezien, gehoord, gekend, erkend en bekrachtigd, maar wat jij als uniek en onvervangbaar persoon wel bent; 10)  het werkelijke potentieel aan menselijke mogelijkheden leren kennen, waartoe jij, als mens, toegang hebt. Dit gaat enerzijds over de potentiele mogelijkheden in je levensloop van pasgeborene tot vrij mens en anderzijds een holistische visie op de innerlijke niveaus van bewustzijn: emotioneel, mentaal en spiritueel.

Zo.

Tien.

Tien stappen voor jouw beerput ontmantelingsplan.

‘Laat maar,’ denk je misschien.

‘Ik geef die bloemetjes wel water.’

Vertrouwen op je menselijke natuur

Maar als proces is het anders. Een natuurlijk proces werkt gewoon, omdat het een natuurlijk proces is.

Dat lijkt een dijk van een cirkelredenering, maar in feite is het een beschrijving van een van de grootste mysteries van het leven.

Een moederwond kan helen. Dat kunnen we beschrijven en ervaren. Helen ligt gewoon binnen het vermogen van je menselijke natuur.

Jouw beerput liep vol door conditionering, die jouw ontwikkeling als mens niet ondersteunde. Jouw beerput liep vol door aangeleerde gedachten en aangeleerd gedrag, die niet met jouw werkelijke behoeften overeenkomen. Je rotgevoelens zijn een resultaat van verkeerde zorg, die jouw unieke persoonlijke menselijke natuur niet diende noch ondersteunde.

Maar jouw unieke persoonlijke menselijke natuur is niet weg. Die is hooguit in de marge geraakt, maar is niet weg. Op het moment dat je aan de slag gaat met deze informatie: 9) in kaart brengen wat niet werd gezien, gehoord, gekend, erkend en bekrachtigd, maar wat jij als uniek en onvervangbaar persoon wel bent; 10)  het werkelijke potentieel aan menselijke mogelijkheden leren kennen, waartoe jij, als mens, toegang hebt. Dit gaat enerzijds over de potentiele mogelijkheden in je levensloop van pasgeborene tot vrij mens en anderzijds een holistische visie op de innerlijke niveaus van bewustzijn: emotioneel, mentaal en spiritueel – wordt allesten goede gekeerd.

De mens is goed geschapen, zeer goed, zelfs (Gen.1: 31). Leer jezelf kennen. Dan ontdek je gaandeweg dat jij zelf innerlijk beschikt over de sleutels voor jouw eigen heelheid.

Herwin je menselijke erfenis

Daarmee herwin je alle goeds wat noodgedwongen is weggestopt.

Dan kun je van harte blij en dankbaar zijn om hier te zijn.

Er te zijn.

Ondanks alles.


[1] Een beerput – [wikipedia] Een beerput is een put waarin menselijke uitwerpselen opgevangen worden. Vroeger was boven de put een bankje met een gat aangebracht, de zogenaamde poepdoos. Deze was algemeen in gebruik voordat er waterclosets kwamen en de wc’s op een riolering werden aangesloten. Ik gebruik deze beeldspraak om aan te geven dat we ons reservoir aan oude pijn, ons pijnlichaam kun je zeggen, liever niet opmerken. Net zo min als een beerput naar geurende bloemen ruikt, maar een stank verspreid waar we voor op de loop gaan, net zo min worden we aangetrokken onze oude pijn te bestuderen en te louteren.

Wil jij je niet langer rot voelen? Wil jij jouw eigen deltaplan voor het helen van je moederwond? Neem contact met me op!

read more
Paula-Willemijn van RooijenNee hé, moet ik dat nou alweer voelen!

Controleer jij je route als je onderweg bent?

Controleer jij je route als je onderweg bent?

Controleer je je route met je tomtom? Met je NS app? Met je handgeschreven briefje?

Of ga je op de bonnefooi? Je ziet wel of je er komt? Hoe laat dat ook moge zijn…

Misschien dat je het op vakantie avontuurlijk vindt om alle controle los te laten…

Maar als je eerlijk bent, doe je dat maar voor een deel. Toch?

Kort na de val van de muur fietsten mijn lief en ik in zes dagen naar Berlijn. We hadden acht dagen vrij en gingen er optimistisch van uit dat dat wel haalbaar was.

We hadden controle over onze fietsen, want we hadden reservebanden en dat soort spul mee. We hadden controle over de route, want diverse kaarten waren mee. We hadden een tent bij ons, dus een dak boven ons hoofd.

Waar we geen controle over hadden was het aanbod aan pinautomaten in de voormalige DDR. Onderweg bleek dat dat aanbod niet bestond…
Geen pinautomaten. Banken? Mmm.
Wel veel bereidwillige mensen, die zeker wisten dat in de volgende grote plaats het allemaal wel goed zou komen…
Je raadt het al: we hebben de laatste twee etappes in een dag gepropt.
Pas in Potsdam, zowat al in Berlijn, konden we cashen.

Waar we ook geen controle over hadden, was het weer. Eind april werden we getrakteerd op een hittegolf van zo’n dertig graden.
Fietsend van west naar oost staat de zon steeds zuid.
Dan helpt geen zonnebrandolie meer, dus reed ik enkele dagen met verbandgaas in m’n nek. Een EHBO trommeltje was mee.

En een treinticket voor de nachttrein naar Nederland.

Controle. Hoeveel wil je beheersen? Hoeveel wil je in je macht houden?

Controle heeft twee betekenissen. Het is het kijken of iets in orde is. Controle in de tweede betekenis is het beheersen van iets. Als je iets beheerst, dan heb je er controle over. Het is het zorgen dat er niets gebeurt wat je niet wilt.

En over die laatste betekenis gaan we het hebben.

Al fietsend wilden we niet steeds stoppen om banden te plakken. In plaats daarvan, hup, een nieuwe binnenband erin en ’s avonds komt dat plakken wel.

Door een moederwond leef je alledag in een hoge staat van paraatheid.

Voortdurend alert op onvoorziene tegenvallers. In je omgeving, op je werk, bij je collega’s, bij je partner, je familie. Noem maar op. Proactief maak je overuren om alle oorzaken van tegenslag of escalatie voor te zijn. Misschien besef je zelf niet eens dat je dat doet. Heel veel hiervan gebeurt onbewust. Onbewust wil je grip op alles houden.

Maar die controlezucht kom je tegen op het moment dat je beseft dat je de keuze hebt om je moederwond te helen of niet.

Als je niet meer terug wilt naar ‘vroeger’…

Als je er genoeg van hebt dat je levenslust en talenten zijn ondergesneeuwd door wat je hebt moeten incasseren…

Als je hebt ontdekt dat al die pogingen van jou naar ‘beter’, ‘fijner’, ‘zonniger’ niet lukken, tenzij je aan het werk gaat met je innerlijke oude pijn…

… dan is er die ene factor die je maar beter heel erg te vriend houdt…

… en dat is: controle

Klinkt raar, he?

Jezelf worden door je ware zelf te vinden en je controlezucht te vriend houden?

Meer en meer gaan leven in eenheid en verbondenheid en je controlezucht te vriend houden?

Je innerlijke spiritualiteit vinden en ontwikkelen en je controlezucht te vriend houden?

Hoe meer je jezelf leert kennen, des te beter je je controlezucht gaat zien. Vaak is dat uiterst akelig. Als je al het idee had dat je niet goed genoeg was. Dat is al rot. En dat idee heb je met een moederwond. Dan ben je toch echt wel een stumper als je ook nog ‘ns zoveel controlezucht blijkt te hebben. Walging van jezelf, zo akelig kan het zijn.

Maar!

Het getuigt wel van lef, dat je wilt helen. Het vergt heldenmoed om de innerlijke strijd van het helen van je moederwond aan te gaan. Want je negatieve overtuigingen zijn niet zo maar weg. Tenslotte heb je ook jaren en jaren besteed met het steeds weer herhalen van negatieve uitspraken over jezelf.

Je controlezucht te vriend houden betekent dat je wilt blijven zien wat je wilt beheersen.

En dat je aanvaardt dat je op alles grip wilde houden. Dat je aanvaardt dat jouw controlezucht nog een tijd aanwezig zal zijn.

Sterker nog: als je je controlezucht te vriend houdt, dan zul je de afname ervan kunnen zien.

Tijdens het proces van het helen van je moederwond neemt je controlezucht namelijk af.

Altijd.

Het is een belangrijke graadmeter. Je kunt je vorderingen eraan afmeten. Daarom is het je vriend.

Bij een fietstocht van zo’n 700 kilometer zegt een kilometerstand van 400 dat je over de helft bent. Net zo is de afname van je controlezucht een graadmeter voor de voortgang van jouw proces. Laat je dus niet ontmoedigen door je controlezucht.

Met een graadmeter heb je overzicht. En dat is fijn, toch?

Als het de bedoeling was dat we niet zouden weten wie we werkelijk zijn en waar onze werkelijke toekomst lag, dan waren we niet als mens geschapen. Toch?

Zonder overzicht over de route die je wilt volgen, kun je niet bewust leven.

Hoe innig ben jij bevriend met je controlezucht?
Zie je de waarde en het nut ervan?

Laat het weten in een reactie!

read more
Paula-Willemijn van RooijenControleer jij je route als je onderweg bent?

Met welk masker heb jij je beschermd tegen de pijn die je voelde als kind?

Masker door Colja de Roo

Welk masker heb jij noodgedwongen opgezet?

Welk onecht zelf toon jij aan de wereld om je heen?

Ons onechte zelf is een reactie op het niet ontvangen van de zorg die we als kind wel nodig hadden. Ons onechte zelf is een manier om onze pijn door de afwijzing van ons oorspronkelijke zelf te compenseren.
Het is onze onbewuste aanpassing in de hoop acceptabel te worden in de ogen van onze moeder, onze vader.
We ontwikkelen overlevingsstrategieën en afweermechanismen.
Wie we werkelijk zijn, tonen we niet.

Het probleem is dat het voor ons als volwassenen onbewust een mechanisme is dat we nog steeds gebruiken. We hopen nog steeds erkenning en waardering te krijgen voor ons onechte zelf.
We gaan er gedachteloos mee door, we hebben het onszelf zo aangeleerd. Maar innerlijk snakken we nog steeds naar erkenning en waardering voor ons oorspronkelijk zelf. Innerlijk ziet het er voor jou misschien zo uit…

Moedig ga je voorwaarts in je leven. Je hoopt op beter. Meer innerlijke rust. Dat het allemaal makkelijker, mooier, fijner, harmonieuzer, leuker en plezieriger wordt… Ergens heb je hoop. Maar onder het oppervlak twijfel je ook daar aan…

Je gelooft niet echt dat het nog goed komt met jou. Je hebt zoveel geprobeerd in je leven en zo hard gewerkt. Zoveel is niet gelukt.
Blij ben je niet. Gelukkig ook niet.
Andere mensen begrijpen je niet en zijn alleen maar met zichzelf bezig.
Je voelt je in de steek gelaten, eenzaam, verlaten … zelfs door God.
Een dolende ziel…

Je hebt het gevoel dat er iets mis is met jou. Je hebt het gevoel dat er iets niet klopt. Je hebt het gevoel dat je anders zou moeten zijn voordat anderen je waarderen. Het is net of het niet goed is, zoals je bent.
Je schaamt je voor jezelf. Slecht. Lelijk. Niet de moeite waard.
Maar zo is het toch allemaal niet bedoeld?

Je zou graag iets anders willen, maar je weet niet wat.
Je zou het graag anders willen, maar je weet niet hoe.
Je houdt nieuwe dingen niet lang vol.
Waarom toch niet? Je vindt ze toch leuk? Waarom werkt het niet?
Dadelijk is heel je leven mislukt en ga je dood.
Ergens hoop je stilletjes dat het nog goed komt… Maar hoe dat moet…
Je leven lijkt zinloos.
Het leven niet waard.

Het enige dat echt werkt is je bewust worden van het fundamentele conflict dat hieraan ten grondslag ligt.

Het fundamentele conflict is de kloof tussen wat je kreeg aan zorg en wat je als kind nodig had aan zorg.

Het is de kloof tussen wat je kreeg van je moeder en wat je wel van haar nodig had. De kloof tussen wat je kreeg van je vader en wat je wel van hem nodig had.

Hoe meer we contact kunnen gaan maken met ons oorspronkelijk zelf, des te meer gaan we het verlies voelen waardoor we genoodzaakt waren delen van onszelf weg te drukken om te kunnen overleven in ons gezin van oorsprong.

Om werkelijk door de ervaring heen te groeien van gewond te zijn, is het noodzakelijk dat we die pijn en dat gemis volledig erkennen. Met ons verstand en met ons gevoel.

Ons verstand kan ons erkenning geven, maar vooral ook onze ervaringen op waarde schatten en zinvol maken. Ons gevoel is nodig om onze verwondingen te ervaren en gevoelsmatig te erkennen, op waarde te schatten en te transformeren.

De pijn…

Het gemis…

Het verdriet…

Onze machteloosheid…

Onze hulpeloosheid…

Onze angst…

Onze eenzaamheid…

Dat we nooit de zorg kregen, die we wel nodig hadden…

Dat we nooit meer de zorg zullen krijgen, die we toen nodig hadden…

Dat al onze overlevingsmechanismen er niet voor zorgden dat we die zorg kregen…

Dat onze valse hoop ons nooit de zorg bracht die we nodig hebben…

Dat onze valse hoop ons op tot op dit moment gevangenhoudt in onjuiste verwachtingen en overtuigingen…

Dat onze innerlijke verwondingen ons al zo lang hebben afgehouden van onze heelheid en het ervaren van onze oorspronkelijkheid…

Het is belangrijk elke hoop te laten varen dat we wel iets hadden kunnen veranderen aan de volwassenen om ons heen. Niets wat je deed als kind had iets aan hun intenties of gedrag kunnen verbeteren. En niets van wat je nu doet, is in staat je moeder te helen. Of je vader te helen.

Alleen je moeder had zichzelf kunnen helen door de verantwoordelijkheid te nemen voor haar innerlijke pijn. Alleen je vader had zelf hetzelfde kunnen doen.

Om werkelijk in onze kracht te staan, rechtop te staan op onze eigen benen, is het noodzakelijk te ervaren op welke manieren we machteloos waren.

Deze paradox is de sleutel voor het ontdekken en ontrafelen van je onjuiste zelf. Hiermee sla je het pad in dat wel voert naar verlossing, vervulling en verzoening. Hierdoor herwin je ongelofelijk veel energie, omdat je jouw oorspronkelijke zelf herwint, met alle kracht en levenslust die daar bij hoort.

Als je dit pad gaat, ontdek je vaak ook spontaan de weldaad van spiritualiteit. Niet voor niks: diep in onszelf weten we hoe we bedoeld zijn. Rechtop staand, als mensenziel staande tussen hemel en aarde.
Thuis bij onszelf, thuis in de wereld als mens onder de mensen en thuis in het universum als kind van God, als kind van het heilige dat onverwoestbaar eeuwig is.

Wat heb jij weggedrukt om te kunnen overleven?
Wat werd niet gezien?
Wat was niet welkom?
Hoe ben je daar mee omgegaan?
Als kind?
Nu?

Laat het weten in een reactie!

read more
Paula-Willemijn van RooijenMet welk masker heb jij je beschermd tegen de pijn die je voelde als kind?

Zorgde je vader goed voor je?

Hoe zorgde je vader voor jou?

Binnenkort is het Vaderdag.
Kijk je daar naar uit?
Of is het een verplicht nummer?

Hoe ging dat bij jou toen je klein was? Werd vader in het zonnetje gezet? Met liefdevolle gezinsleden vol waardering voor de mens die vader in het gezin was?
Of waren er wat rafelrandjes? Spanningspiekjes of donkere wolken?
Was het fijn om een vader te hebben? Veilig en een bron van kracht?
Of niet?

Werd je gewaardeerd door je vader? Geholpen? Gesteund?
Had je fijne gesprekken met hem?
Kon je met je vragen en problemen terecht?
Had hij belangstelling voor wat jou bezig hield?
Trokken jullie met elkaar op bij bepaalde activiteiten? Deden jullie dingen samen?
Leerde je veel van hem? Leerde hij je opkomen voor jezelf?
Vond hij het belangrijk dat je je eigen weg naar volwassenheid vond?
Was je vader ook een geestelijk vader voor je?
Hoe heeft hij je leven verrijkt? Hoeveel wijsheid kreeg je van hem mee? Heeft hij je tips meegegeven hoe je je leven zin en betekenis kan geven?
Hoe je werkelijk een volwaardig mens wordt?
Heeft hij je geleerd hoe je met tegenslag om kan gaan? Met ziekte? Met lijden? Met de dood?
Heeft hij je voorgeleefd hoe je innerlijke kracht vindt en hervindt?
Gaf hij zelf een voorbeeld hoe je religie of spiritualiteit in je leven in kan weven?

Hield hij van je? Hoe weet je dat? Voelde je dat ook?

Als er voldoende zorg voor je was, dan kijk je met meer tevredenheid terug dan met spijt of verdriet. Ongetwijfeld heb je nog open vragen over jezelf, je leven en hoe je je leven vorm geeft. Dat klopt.
Dat is normaal.
Dat is gezond, omdat open vragen je juist uitdagen en stimuleren verder te gaan op je levenspad. Verder op weg naar nieuwe antwoorden, jouw antwoorden.
Jij bent als mens is wording.
Jij bent een voortdurend proces van voortschrijdend inzicht.

Als er sprake was van verkeerde zorg, dan kijk je met meer spijt, verdriet, angst of woede terug dan met tevredenheid. Misschien voel je bijna niets als je terug denkt aan je relatie met je vader vroeger.
Dan zitten je gedachten en emoties, die je had als kind, fiks weggestopt onder een houding van ‘er is niets aan de hand’. Daardoor kun je best wel functioneren in het hier en nu.
Maar vergis je niet: weg is het niet. En als je eerlijk bent, dan zul je merken dat je wel meer wegstopt onder een houding van ‘er is niets aan de hand’.

Vind je dat niet erg? Dan heb je geen probleem.

Vind je het wel erg? Omdat het je ongelukkig maakt?
Omdat het zoveel energie kost om vol te houden?
Omdat je al moe bent, omdat je het zo lang hebt volgehouden?
Omdat het je beroofd van je plezier en levenslust?
Omdat je niet er in slaagt te bereiken wat je zo graag wilt?

Dan is het hoog tijd om het tij te keren. Hoog tijd om een ander pad in te slaan dan dit kronkelpad naar nergens.

Doe jezelf een plezier en start me het helen van je moederwond.

Waar een vaderwond ook deel van uit maakt, doordat je vader ook voor je zorgde. Is die zorg niet goed genoeg, dan loop je schade op.
Wie er ook voor je zorgde.

Neem je eigen lot in handen.

Zodat je het leven kunt gaan leiden dat je wel wilt.

Met plezier, levenslust en allerlei mogelijkheden.

Dat is onvervangbaar waardevol!

Kijk je met plezier naar je relatie met je vader?
Of zijn er zaken die nog spelen? Spanningen? Oude patronen?
Waarover moest je zwijgen?
Ben je daarmee in het reine?
Waarmee kun je je niet verzoenen?
Waarmee wel?

Laat het weten in een reactie!

read more
Paula-Willemijn van RooijenZorgde je vader goed voor je?

Wat deugt er niet aan Moral Injury?

Wat deugt er niet aan Moral Injury?

Één ding voorop. Aan het begrip Moral Injury deugt heel veel. Het is juist dat het niet deugt dat er een Moral Injury kan ontstaan.

Het begrip Moral Injury ontstond in de VS.

Wat is een Moral Injury?

Professor en psychiater Jonathan Shay introduceerde het begrip Moral Injury in de jaren ’90 van de vorige eeuw. Hij en zijn collega’s baseerden zich op veel en uitgebreide getuigenissen van militairen en veteranen. Het falen van hun leidinggevenden gaf hen de gewaarwording van onrechtvaardigheid.
Shay’s definitie bevat drie componenten: Moral injury is actueel als (1) er verraad was van wat moreel juist is; (2) door iemand die een legitieme autoriteit heeft; (3) en in situaties met een hoge inzet.

Sindsdien zijn er meerdere definities gegeven. Kent Drescher en collega’s (2011) zien Moral Injury als een ‘verstoring in het vertrouwen in de eigen en andermans drijfveren, of een verstoring in het vermogen zich te gedragen op een juiste en ethische wijze.’ Brett Litz en collega’s (2009) hanteren deze definitie: ‘de voortdurende psychische, biologische, gedragsmatige, spirituele, sociale impact van het zelf verrichten van, niet kunnen voorkomen van, of getuige zijn van handelingen waarin diep gewortelde morele overtuigingen en verwachtingen worden geschonden.’

Moral Injury gaat over moraliteit en ethiek. Het is een morele verwonding. Het deugt niet. Dat is wat niet deugt en tot een morele verwonding leidt. Het gaat in tegen wat goed, eervol, rechtvaardig en heilzaam is.

Wat zijn aanleidingen voor een Moral Injury?

In het Nederlandstalige boek Moral Injury, verborgen littekens van het innerlijk strijdveld van Daniel Muller en Erwin Kamp (red.) staan ook de getuigenissen van diverse Nederlandse militairen. Een niet-functionerende leidinggevende in oorlogsgebied in Afghanistan, de zorg aan een kind moeten afbreken doordat de eenheid orders krijgt elders in te grijpen, de val van Srebrenica, de zwart-wit reacties na terugkeer en onvolledige informatie door de Nederlands overheid. Het zijn zo wat voorbeelden uit het boek.

Ok.
Dat zijn militairen.
Hoe ziet dat met opgroeiende kinderen.

Krijgen opgroeiende kinderen een Moral Injury door verkeerde zorg?

Je broertje of zusje bewusteloos geslagen zien worden, je moeder geslagen zien worden, zonder uitleg of contact in een tehuis terechtkomen, stelselmatig gekleineerd worden door je vader. Het zijn zo wat voorbeelden uit mijn praktijk.

Je hoeft als kind helemaal niet in een oorlogssituatie op te groeien om in een slagveld terecht te komen. Misbruik en mishandeling zijn helaas voorbeelden van teveel van het slechte bij verkeerde zorg. Teveel van het goede, bemoederd, betutteld en doodgeknuffeld worden, beknelt je natuurlijke ontwikkeling. Te weinig van het goede, niet of nauwelijks in beeld zijn, geen gepaste aandacht ontvangen, is een uitputtingsslag doordat weerklank voor jouw vitaliteit ontbreekt. Als er al geen klappen vallen, dan nog zijn er genoeg aanleidingen bij verkeerde zorg die een innerlijk slagveld voor jou opleveren.

Voordat het woord ‘vergeving’ ook maar ergens op slaat, is het noodzakelijk alle sporen van doodsangst, schuld en schaamte, machteloosheid, krachteloosheid, minderwaardigheidsgevoelens, eenzaamheid, verlatenheid en woede in kaart te brengen. En ook de innerlijke strijd met dat het niet deugt. Dat het niet deugt dat jij als kwetsbaar, feilbaar, onbevangen en moedig mensenkind zo bent bejegend door mensen die je hadden moeten beschermen, waarderen en bekrachtigen.

‘Hadden moeten doen’ is directe verwijzing naar moraliteit.

Hoe los je het wel op? Zo’n Moral Injury in je moederwond?

Door te starten met het helen van je moederwond. En door je vizier gericht te houden op de moraliteit ervan. Dat is hetgeen niet deugt aan de verkeerde zorg, waardoor bij jou een moederwond ontstond.

Door je rekenschap te geven van je emoties. Stap voor stap ontdekken welke wensen er voor jou bestaan onder je angst, schuld en schaamte, machteloosheid, krachteloosheid, minderwaardigheidsgevoelens, eenzaamheid, verlatenheid en woede. Hoe had het wel moeten zijn?
Door je rekenschap te geven van je overtuigingen en je oordelen. Welke heb je als het ware ingeslikt, maar horen bij de ander? Waar sta jij wel voor?
Door je aandeel te zien in hoe je, voor de maximaal haalbare stabiliteit en veiligheid, helpt geholpen een verziekt familiesysteem in stand te houden. Geen zorg, dit is heel verstandig. Zo heb je voor jezelf gezorgd. Gezorgd dat je de grootste kans had om te overleven. Je met je collaboratie verzoenen, vergt wel innerlijk werk.
Accepteren dat je als kind machteloos en krachteloos was om jezelf te redden of om structureel iets aan de situatie te kunnen verbeteren. Ontdekken dat dat voor een volwassene, ondanks moederwond, helemaal niet geldt! Je kunt het initiatief weer naar je toetrekken. Je stopt met slachtoffer zijn.

Door je te oriënteren op wat een mens volledig maakt. En hoe dat voor jou, als uniek en onvervangbaar persoon, nu is. Voor mij bestaat een mens uit lichaam, ziel en geest. In mijn ogen wordt een mens volledig als aan alle aspecten liefdevolle zorg kan worden gegeven. Het helen van een moederwond is geen doekje voor het bloeden. Het is geen pijntje waarbij een aspirientje helpt. Een medisch oplossingsmodel past niet. Het helen van een moederwond is een heroriëntatie op de trage vragen van: wie ben ik? Waar kom ik vandaan? Waar ga ik naar toe? Het gaat erom dat jij je, ondanks wat is voorgevallen, werkelijk weer tot leven in staat voelt. Het is bezinning, bewustwording en verzoening. Waaruit levenskunst ontstaat.

Op welke manieren zijn deugden belangrijk?

Deugden zijn een noodzakelijke voorwaarde om een volledig mens te worden. Deugden zijn positieve uitdrukkingen en leiden tot iets constructiefs. Ze zijn niet afbrekend, stoelen niet op haat of angst. Deugden inspireren tot innerlijke kracht en juist handelen.
Deugden zijn bijvoorbeeld voorzichtigheid en wijsheid, rechtvaardigheid, gematigdheid en zelfbeheersing, moed en standvastigheid, geloof, hoop en liefde. Verschillende persoonlijkheidstypen hebben een gerichtheid op verschillende deugden, die er voor hen als het allerbelangrijkst uitspringen. Het kan heel verhelderend zijn om je in jouw type te verdiepen. Het kan veel verklaren van je innerlijke dynamiek. Het kan veel verklaren wat het precies is dat, specifiek voor jou, je zo tegen de borst stuit. En ook dit verwijst weer naar het goede, ware en schone dat jij als mens wel wilt honoreren en realiseren.

Deugden hebben een betekenis. Als het over betekenis gaat, gaat het over zingeving. Als jij de vrijheid krijgt om te handelen naar wat je wilt en innerlijk vrij bent om dat te bepalen, kun je leven naar je waarden. Als het over waarde gaat, gaat het over zingeving. 

De harmoniserende werking van deugden als het fout gaat…

In de hele wereldgeschiedenis bestaan er, ondanks de bijna ontelbare oorlogen en conflicten, maar drie beelden ten aanzien de oorzaak van het kwaad. Ten aanzien van de oorzaak van het kwaad, bedoel ik te zeggen. 1) onwetendheid; 2) een op de proefstelling; 3) een strijd tussen licht en duisternis.

Een op de proefstelling vraagt om wijsheid, moed en volharding gericht te blijven op het goede, het ware en het schone. Om uit de duisternis te raken is het noodzakelijk je te richten op het licht. Het licht dat staat voor alles wat goed, liefdevol en rechtvaardig is. Kennis, de juiste kennis, is noodzakelijk om onwetendheid te beëindigen en je te kunnen richten op wat jou en je medemens wel vooruit helpt. Wat dat is? Dat kun je ontdekken door het te doen en te kijken naar welke resultaten het oplevert.
Als je handelingen, woord en daad, voortkomen uit deugden, dan kun je floreren als volwaardig mens.

Zinvol!

Waardevol!

Waarschuwing: de diverse onderdelen die vermeld staan bij het helen van je moederwond zijn niet volledig. Daarvoor ontbreekt de ruimte. Het artikel geeft algemene informatie.
Als jij er aan toe bent om aan de slag te gaan met het helen van je moederwond is het van groot belang hulp te zoeken.
Voor steun, als klankbord, als veilige ruimte, om dingen te kunnen checken, voor troost en bemoediging, om vragen te stellen, om nieuwe dingen uit te proberen, als begeleiding.
Hulp voorkomt dwaalwegen.
Hulp verkort de benodigde tijd gigantisch.

Boek: Moral Injury, verborgen littekens van het innerlijk strijdveld van Daniel Muller en Erwin Kamp (red.). Eburon, Delft, 2018.

read more
Paula-Willemijn van RooijenWat deugt er niet aan Moral Injury?

6 Tips uit de Vastentijd om geïnspireerd te leven

6 Tips uit de Vastentijd om geïnspireerd te leven

Doe er je voordeel mee…

Geïnspireerd leven lukt niet, als jij vindt dat er iets mis is met jou. Geïnspireerd leven lukt niet, als jij denkt dat je eerst iets aan jezelf moet veranderen, voordat anderen je kunnen waarderen of van je kunnen houden.
Al verlang je er wel naar, diep in je hart… Geïnspireerd leven.

De twee overtuigingen hierboven zijn de twee centrale overtuigingen die je overhoudt aan een moederwond. Hierdoor blijf je de schade met je meesjouwen, die je hebt opgelopen door verkeerde zorg in je kindertijd. Ongemerkt zijn in je overtuigingen en je zelfbeeld sluipmoordenaars voor je bezieling en gevoel van geluk met je meegereisd. Incognito meelifters als het ware, die zich voordoen als iets eigens van jezelf.

Als jij naar beter verlangt, dan is dat mogelijk. Anders verlangde je het ook niet. Daarvan ben ik heilig overtuigd.

Kenmerken van geïnspireerd leven zijn bevlogenheid, enthousiasme, gedrevenheid, toewijding, vurigheid, bezieling, met passie leven.

Voordat dit moois allemaal kan opbloeien, is het zaak dat een hele verzameling rommel verdwijnt. Net zoals een volle emmer eerst leeg moet, voordat er iets nieuws in kan. Op een andere manier gezegd: jouw ware natuur is bezoedeld door de schijnwaarheden van je moederwond, zodat je niet op kunt bloeien tot wie je werkelijk bent.

Gelukkig hebben generaties van wijze leraren ons kennis en ervaring nagelaten waarmee we onze persoonlijke ontwikkeling een nieuwe impuls kunnen geven.

In bijvoorbeeld de Vastentijd in de innerlijke christelijke katholieke traditie kom je pareltjes van wijsheid tegen. In de innerlijke, esoterische tradities van de wereldreligies wordt het Goddelijke ook als inwonend, als immanent, in de mens gezien. Ieder mens heeft een Godsvonk, of je je daar nou van bewust bent of niet.

Dat betekent dat jij zelf in staat bent aan je redding en verlossing te werken. Als je maar weet hoe…

De Vastentijd geeft aanknopingspunten om je innerlijk te zuiveren. Als je je innerlijk zuivert, kun je geïnspireerder leven.

Nou kom maar op met die pareltjes van wijsheid dan…

De eerste tip: Ruim op.

Heel praktisch begint de Vastentijd met het verbranden van de palmtakken van het jaar ervoor. Die zijn inmiddels oud en dor. Dat kan wel weg. Opgeruimd staat netjes.

Symbolisch kun je het verbranden van die palmtakken ook beschouwen als alles opruimen wat zijn functie heeft gehad. Alles wat je niet langer nodig hebt. Alles wat je niet langer verrijkt. Alles wat je schade heeft toegebracht. Klaar, weg ermee.

De tweede tip: Onderzoek jezelf.

Een volgend thema is: zelfonderzoek. Namelijk dat wij wensen dat wij door eerlijk zelfonderzoek onze tekortkomingen doorzien en deze verbeteren. Hier reflecteer je voor jezelf op jouw persoonlijke saboteurs en sluipmoordenaars. Voorbeelden van mentale en emotionele tekortkomingen zijn: negatieve gedachten, negatief zelfbeeld, weinig vertrouwen, krachteloosheid, gevoel van machteloosheid, onzekerheid, angst, twijfel, schuldgevoel, schaamte, gevoel van minderwaardigheid, woede en trots, wanhoop.

‘Ken uzelve’, ‘Gnothi Seauton’ in het Grieks, prijkte boven de tempel van Apollo, de plek waar de oude Grieken het Orakel van Delphi raadpleegden. Veel klassieke Griekse filosofen, zoals bijvoorbeeld Socrates, waren er ook van overtuigd dat ware kennis over het leven start bij intensief zelfonderzoek. Doe er je voordeel mee, dat zelfonderzoek.

De derde tip: Opletten met wat je zegt.
Wat je zegt is een gevolg van wat je denkt of, nog onbewuster, van wat je voelt. Beheers je spraak. Wees er meester over, geen slaaf. Heel praktisch: spreek van niemand kwaad. Dat is het streven.

Hoe? Door zelf zo met liefde en wijsheid vervuld te zijn in je eigen hart, dat kwaad spreken niet langer vanzelf spreekt.

Dat hier voor veel mensen een kloof ligt, is evident. Je hoeft alleen maar het nieuws te volgen en de tel van kwaadspreken al kwijt te zijn. Maar gelukkig komt de vastentijd  elk jaar terug. Dus gaandeweg kun je steeds weer aan jezelf slijpen en jezelf verbeteren, als je dat werkelijk wilt. Dit wel willen is noodzakelijk, vanzelf gaat het niet.

De vierde tip heeft hier alles mee te maken: Inzicht en mensenkennis vergroten.
Hoe meer je kunt begrijpen van wat een rare verwrongen wezens mensen soms zijn ten opzichte van wat had kunnen zijn, des te beter je de mechanismen overziet. En als je het kunt overzien, dan heb je veel meer keuzemogelijkheden dan wanneer je vanuit een ‘gut reaction’ meteen middenin een conflict of in een oud patroon schiet. ‘Gut reaction’ heeft alles te maken met onderbuikgevoelens, die alleen maar negativiteit vermeerderen. Daar wordt de wereld niet snel beter. Werken aan jouw toename in begrip en mededogen, met jezelf en met de ander, wel.

De vijfde tip: Stem je af op idealen van schoonheid en harmonie.
Voor de een is dat God. Voor de ander de natuur. Voor weer een ander muziek. Of kunst… Of literatuur van wijze leraren. Alle idealen van schoonheid en harmonie die jou verheffen dragen bij aan jouw geestelijke verkwikking. En daardoor word jij vernieuwd, met een nieuwe rust, balans en kracht.

De zesde tip: Vermijd hoogmoed en trots.
Hoogmoed komt voor de val, luidt het spreekwoord. Hoogmoed is een mentale en emotionele constructie. Het is vaak een compensatie voor niet genoeg zelfliefde. In plaats van zwak en klein, blaas je jezelf als een soort brulkikker op. Je schat jezelf een maatje te groot in en laat je daarop voorstaan.
In feite is wat je doet jezelf vergelijken. Dus als je stopt met vergelijken, stop je met alle negativiteit die je te klein en onmachtig (moederwond alert!) of te pocherig trots (moederwond alert!) doen lijken. Twee vliegen in een klap als het ware. Ware nederigheid gaat erom je werkelijke plaats te willen innemen, omdat jouw werkelijke plaats innig goed doet. Als je genoeg zelfliefde hebt vergaard, kan iedereen er in delen, omdat werkelijke liefde onuitputtelijk is.

Bemoediging: het kan veel lijken om aan te beginnen. Klopt.
De moed zakt je in de schoenen, dat idee. Veel werk. Het kan soms ook echt tegenvallen onderweg. Maar hoe vaker je momenten van geïnspireerd leven ervaart, des te makkelijker je je meegelifte saboteurs en sluipmoordenaars opmerkt en je teweer kan stellen tegen het blinde geloof erin dat je had. En als je het even niet weet, in zo’n donkere nacht van de ziel, zijn er steeds weer lichtpuntjes te vinden in een traditie van zoekers en vinders van wijsheid en geluk.

Het is namelijk je natuur om een volwaardig mens te zijn, rechtop op eigen benen, zelfstandig en tegelijkertijd verbonden met de wereld om je heen.

Op die manier groeien moet je zelf doen, maar het hoeft zeker niet alleen.

We staan allemaal op de schouders van de mensen, die aan ons vooraf gingen.
Maar je geboorte is niet je lot.
Kies naar wie je wel wilt luisteren en doe je voordeel met alle tips, die zij voor je hebben.

read more
Paula-Willemijn van Rooijen6 Tips uit de Vastentijd om geïnspireerd te leven

Emancipatie, empowerment en zelfverwezenlijking: drie vormen van vrijheid

Emancipatie, empowerment en zelfverwezenlijking: drie vormen van vrijheid

Weet je het verschil?

Op 8 maart wordt Internationale Vrouwendag gevierd.
In Nederland gebeurt dat sinds 1912.
Het doel is aandacht te vragen voor thema’s zoals economische zelfstandigheid, empowerment, seksueel geweld, zorg en arbeid, discriminatie en racisme.
Een grote verscheidenheid aan vrouwengroepen en vrouwenorganisaties viert deze dag op veel verschillende manieren.
Kijk maar ‘ns op http://allevrouwennetwerken.nl/ . Met de zoekterm ‘vrouwenorganisaties in Nederland’ kun je nog veel meer organisaties vinden.

Waarom Internationale Vrouwendag gevierd wordt?
Omdat het nodig is aandacht te vragen voor achterstandsituaties van vrouwen op grond van hun vrouw zijn. Natuurlijk hebben vrouwen een achterstand in een patriarchale cultuur, anders heette die cultuur niet zo. Het woord patriarchaat, samengesteld uit ‘pater’ (Gr. vader) en ‘arché (Gr. Heerschappij), is een maatschappijvorm waarin vaders of meer algemeen de mannen een dominante rol innemen.

Dus alles wat niet ‘man’ is, heeft een achterstand.
Alles wat niet ‘blanke man’ is, heeft een achterstand.
Alles wat niet ‘bevoorrechte blanke man’ is, heeft een achterstand. Emancipatiebewegingen zijn er op diverse thema’s en op diverse momenten geweest. De richting van het streven leidt naar individuele vrijheid en verantwoordelijkheid, onafhankelijk van ras, sekse ed.

Economische zelfstandigheid, een eind aan seksueel geweld, gelijke kansen op arbeid, een eind aan discriminatie en racisme, gaan over omstandigheden en verhoudingen tussen mensen.
Empowerment gaat veel meer over innerlijke bekrachtiging, innerlijke veerkracht en innerlijk leiderschap. Je in staat voelen individueel vrij en verantwoordelijk te zijn.

Maatschappelijke verschuivingen en ontwikkelingen lijken een beetje op de Echternach processie: twee stappen voorwaarts, een stap achterwaarts. Veranderingen ontstaan door een impuls, maar ondervinden een remmende werking door een soort traagheidsmoment. Net zoals het eenvoudiger is om handmatig een fiets aan te duwen dan een Boeing 747. Net zo is het ingewikkelder en moeizamer grotere maatschappelijke structuren gezamenlijk om te vormen, dan het eens te worden met z’n tweeën.

Een van de oorzaken van de stap achterwaarts in de Echternach processie van de emancipatie en empowerment, is de enculturatie, die iedereen ondergaat en in zich opneemt. Met de paplepel wordt namelijk aan kinderen doorgegeven wat wenselijk en gebruikelijk is binnen een cultuur. Hoe je hoort te zijn. Hoe je je hoort te gedragen. Waartoe je in staat wordt geacht. Enzovoorts.

Zelfs als je wilt werken aan je eigen emancipatie en empowerment blijft het loslaten van onderdrukkende ideeën en overtuigingen een stuk(je) werk: namelijk bewustwording.

Hoezo? Omdat het gedachten zijn, die jij als waar hebt aangenomen.

Overtuigingen zijn ideeën en opvattingen die voor iemand waar zijn.
“Alle mensen zijn gelijkwaardig” is er zo een.

Gevaarlijk zijn overtuigingen die een stereotype zijn.
Stereotyperingen zijn generalisaties en versimpelingen van de werkelijkheid, dus gelden ze vrijwel nooit voor individuen. Stereotyperingen werken discriminatie in de hand en bevorderen daarmee de status quo, want het is een illusie te denken dat we er al zijn in Nederland met die mensenrechten en bijvoorbeeld de vrouwenemancipatie.
Het is pas voor elkaar als het geen onderwerp van gesprek meer is. Als gelijkwaardigheid van mensen net zo vanzelfsprekend is als de zon, die ’s ochtends opgaat.

Extra handicap bij bewustwording zijn de overtuigingen die ontstaan door een moederwond. Daar hou je twee zeer hardnekkige belemmerende overtuigingen aan over.
Ten eerste de overtuiging dat je niet goed genoeg bent, dat er iets niet in orde is met jou.
Ten tweede de overtuiging dat je geen liefde en waardering waard bent, totdat jij eerst iets aan jezelf verandert.

Dat zijn sluipmoordenaars qua zelfwaardering en empowerment.

En de kans is cultureel gezien al levensgroot dat er schade zit op jouw overtuigingen over wat het aan goeds betekent om een man of vrouw te zijn.
Bij oude pijn door een moederwond is de kans daarnaast levensgroot dat de belemmerende overtuigingen je de kans ontnemen op de moed en het vertrouwen dat jij ondanks waar je nu bent kunt groeien naar wezenlijke volwassenheid, tevredenheid en geluk. Dat jij ook in staat bent tot emancipatie en empowerment.

Wat te doen?

We kunnen bijvoorbeeld onze toevlucht nemen tot de logische niveaus van Bateson. Dit model geeft aan dat elk hoger gelegen niveau een eronder liggend niveau beïnvloedt.

Van de top naar de basis beïnvloedt je zingeving je identiteit en vervolgens je overtuigingen, daarmee je vaardigheden en je gedrag en hoe een en ander resultaten veroorzaakt in je omgeving.

Het niveau van zingeving draait bijvoorbeeld om de vragen:
Waartoe?
Waar draait het voor jou om?
Wat is jouw waarom?
Waar sta je voor?

Oude pijn door een moederwond veroorzaakt schade op het niveau van je identiteit en op het niveau van je overtuigingen. Dus als het zo werkt als Bateson stelt, dan is het niveau van zingeving niet besmet door een moederwond.

Een van de meditatieoefeningen die ik geef aan mensen die willen werken aan het helen van hun moederwond is de desidentificatieoefening van Assagioli. Deze gerichte meditatie kom je in principe ook tegen bijvoorbeeld in het boeddhisme en in het christendom. Waar het hier om gaat is dat je je niet langer identificeert met wat je denkt. Dat je je niet langer identificeert met wat je voelt. Dat je je niet langer identificeert met je lichaam. Wat dit oplevert is meer en meer een pure zijnservaring. Dat je bent, in plaats van dat je ‘iets’ bent. En wat je bent is gewaar zijn, bewustzijn.

Bij identiteit is namelijk iets interessants aan de hand: identiteit is zowel iets dat je bent, als iets dat je hebt.
Identiteit is samengesteld uit de rollen die je hebt plus je zelfbeeld en het iets dat ‘jij’ jij maakt. De rollen heb je in het dagelijks leven. Dat je naam hebt en een adres en een auto of fiets, een baan, nieuwe wandelschoenen of pumps, wel of geen huisdieren, voedselallergieën, hobby’s, geldzorgen of onkruid in je tuin (of niet), speelt allemaal op het niveau van de rollen die je met je identiteit hebt. Je hebt ook gedachten over hoe en wie jij bent, of niet bent.
Maar ondanks dat is er ook gewaar zijn in jou. Iets dat je ten diepste bent, zonder dat je het in woorden kan vatten. In de piramide hierboven kun je dat zien als de bovenlaag van je identiteit, alsof je met een stippellijntje het vak ‘identiteit’ horizontaal doormidden deelt. Dat gewaar zijn als levende werkelijkheid kun je ontdekken en door meditatie trainen. Dat geeft je de ruimte en mogelijkheid je overtuigingen te helen.

En je emoties dan? Want oude pijn doet toch zeer? Zeker weten. Maar je emoties louter je ook, die zuiver je ook. Oude pijn door een moederwond werkt zeker door op je overtuigingen. Angst, wantrouwen, schaamte, schuldgevoel, onzekerheid, machteloosheid, krachteloos ‘voelen’ en ‘denken’ tegelijkertijd. Het levert je emotionele overtuigingen op en overtuigingen die je een rotgevoel geven. Ze zijn bijna niet van elkaar te scheiden.

De definitieve oplossing vind je op het niveau van zingeving. Dat is ook het niveau van het geestelijke, het spirituele, al dan niet religieus. Het is het niveau van de mystiek en van het innerlijk weten van eeuwige wijsheid en waarheid. Het is het niveau van je symbolisch bewustzijn waarmee je bijvoorbeeld het wezenlijke van symbolen en archetypen ‘vat’ en doorgrondt. Het is het niveau waar je het heilige kan ervaren. Het is bovenredelijk, want je ratio en je woordenschat schieten tekort.
Naar deze diepte van bestaan is alleen te verwijzen, als je iets ervan wilt delen met een ander. Maar wie het kent, kan een ander de weg wijzen. Net als alle grote wijsheid leraren en mystici al eeuwenlang hebben gedaan. Dit is een empowerment, die werkelijke zelfverwezenlijking is.

Enne, welke overtuigingen hou je dan over? Wat je gaat ontdekken, is dat overtuigingen zich verruimen op bovenliggende niveaus. “The higher truth is more inclusive”. Hogere waarheden zijn meer inclusief.

Hoe zit dat dan met vrouwenemancipatie? Wat jij ten diepste bent is androgyn. Je ziel is androgyn. De overtuigingen over man en vrouw spelen op het niveau van de rollen, je overtuigingen en de andere onderliggende niveaus. Ongelijkheid is een thema dat speelt in een maatschappij. In het gebied dat voorbij de zichtbare dingen ligt, in de metafysica, zijn tegenstellingen veranderd in samenstellende delen van het geheel. Afhankelijk van wat nodig is in een situatie of afhankelijk van je intentie kun je veel makkelijker switchen tussen de verschillende niveaus. Dat is werkelijke vrijheid, het is de hoogste vrijheid.

read more
Paula-Willemijn van RooijenEmancipatie, empowerment en zelfverwezenlijking: drie vormen van vrijheid

Wat wil jij nalaten?

Ze doen het wel meer, notarissen. Niet alleen de leveringsakte en de hypotheekakte passeren voor je nieuwe koopwoning. Er zijn ook uitbreidingen mogelijk waarbij je korting krijgt op de prijs van meer van hun diensten. Zo’n verdienmodel waarbij hoe meer je afneemt, hoe groter de korting wordt. Hartstikke handig.  Je zit er tenslotte toch al, op de dag dat je officieel de eigenaar van je nieuwe huis wordt.

Testamenten bijvoorbeeld. Op diverse varianten van een testament krijg je naar ratio korting. En dat vonden we nu toch wel makkelijk. En ook verstandig om te doen. Met een testament heb je meer keuzemogelijkheden om je nalatenschap een goed thuis te geven dan bij het familierecht uit het Burgerlijk Wetboek.

Mijn testament

Bijvoorbeeld voor mezelf. Ik heb geen kinderen. Mijn ouders zijn dood. Behalve een zus waarmee ik al jaren ben gebrouilleerd, is er geen familie, behalve dan misschien in de 5e of 6e graad. Dan zou ik even heel diep moeten nadenken wie dat zijn in het buitenland. Gaan die Nederlandstalige esoterie of filosofie lezen? Help ik ze met spullen uit mijn huiskapel? Neuh. Dacht het niet.

Dus met een testament is er nu geregeld wie wel erft. En in welke volgorde. Van mij erven uiteindelijk heel leuke neven en nichtjes van de koude kant van de familie.

Dat schept orde en duidelijkheid.

En doet heel onverwacht toch ook meer…

Het heeft me diep ontroerd. Het heeft me diep beroerd. Een vrede met het eind van mijn aardse bestaan, van waaruit ik die neven en nichtjes een stimulans kan geven voor hun leven. Het is goed dat het naar een jongere generatie gaat. Zij hebben de toekomst te leven. Lang nadat ik overleden ben.

Het heeft me nieuwe ogen gegeven om te kijken naar wat ik wel of niet doe. Anders te kijken naar wat ik wel of niet bewaar. Het maakt me op een bepaalde manier zorgzamer om wat ik heb te verzorgen.  Een andere manier van verantwoordelijkheid nemen.

En, schoot het me opeens te binnen, het is heel handig om een adresboek met al mijn relaties te maken. Niet alleen van de mensen waar ik mee omga, maar ook al die instanties die gewenst of niet een deel van mijn leven uitmaken. Niet op vijf plekken ofzo verspreid met ieder een eigen logica, maar mooi samengevoegd. Stel je de bende eens voor als mensen die niet mijn hoofd op hun schouders hebben hun weg moeten zoeken in mijn persoonlijk gecodeerd systeem om de nalatenschap af te wikkelen… Dat ga ik niemand aandoen.

Een nalatenschap is meer dan een testament

Een testament gaat vooral over materiele zaken. Maar wat je nalaat is natuurlijk veel meer dan dat. Niet alleen alles wat je doorgeeft, is een nalatenschap. Ook alles wat je zelf aan levenslessen, inzicht en verworven wijsheid meeneemt naar een volgend leven is een nalatenschap van dit leven.

Wat je ook nalaat, is alles wat je niet doet. Dat is de andere betekenis van ‘nalaten’: niet nakomen, veronachtzamen, verwaarlozen, verzuimen, verzaken, vergeten, achterlaten, laten. Dat klinkt meer negatief dan positief. Maar het nalaten, het niet doen van verkeerde gewoontes is juist weer wel positief.

Wat zou je verkeerd kunnen noemen?

Alles wat je gezondheid schade toebrengt?

Alles wat je omgeving schade toebrengt?

Alles waarmee je niet in het reine bent?

Wat vind jij verkeerd?

Wat zou jij willen nalaten?

Natuurlijk is het zo dat ook omstandigheden invloed hebben op je inkomen, je woonplezier, of… Niemand is een eiland. Maar jij bent nou ook weer niet een strootje in de wind. Geknakt bij de eerste windvlaag. Jij hebt een innerlijke kracht.

Waar je in ieder geval alle zeggenschap over hebt, is je eigen innerlijke wereld. Daar heb je alle kansen om met jezelf in het reine te komen. En met je levensgeschiedenis. Daar heb je alle kansen voor een maximale ontwikkeling van innerlijke harmonie en sereniteit. Van vertrouwen, tevredenheid en plezier.

Ruim je onafgemaakte zaken op

Wat daarvoor nodig is, is dat je niet meer vast zit in onafgemaakte zaken. Oude pijn, een moederwond, is vrijwel altijd een groot deel van die onafgemaakte zaken.

Hoezo?

Omdat jij, als mens in wording, voor je voortbestaan afhankelijk was van je ouders/ verzorgers. Omdat jij te klein was en niet krachtig genoeg om je te verzetten tegen geweld dat je werd aangedaan. Omdat jij nog niet genoeg wist om te verwoorden wat er niet klopte. Omdat wat je is verteld deel uit ging maken van jouw identiteit. Omdat je, bij gebrek aan beter, wat je ook meemaakte ‘gewoon’ vond. En omdat jij zelf ‘medeplichtig’ werd om je gezin van oorsprong maar bij elkaar te houden. ‘Medeplichtig’ is een groot woord, weet ik. Je deed het niet willens en wetens, of met de kennis van nu. Maar iets in jou was loyaal. Iets in jou is aan het redderen geweest, omdat zelfs een onveilige situatie nog altijd wel een vertrouwde situatie was. En al was er zo veel fout, als jij maar… dan zou het vast goed komen.

Des te meer hiervan onbewust blijft in je latere leven, des te groter is de invloed op jouw coping in allerlei situaties. Niet alleen op je coping, maar ook op je zelfbeeld en op je verwachtingen. Het blijft een invloed houden op je overtuigingen en gedrag, zonder dat de pijn vermindert. Pijn, die er kan zijn als angst, schuldgevoel, schaamte, woede, haat, trots. Je wordt een overachiever of underachiever. Je werkt je over de kop of je pakt niets op. Allerlei verslavingen of psychosomatiek kunnen een rol spelen. Totdat je het automatisme van dit onbewuste proces doorbreekt.

Het doorbreken van het automatische van dit onbewuste proces, is heel raar en ongemakkelijk om te doen. Welke nieuwe taak is dat niet? Maar het geeft je wel de kans op meer dan je tot nu toe had.

Zo ruim je je moederwond op

Wat je ervoor kan doen is het analyseren van je huidige overtuigingen en gedrag. Onderzoeken welke daarvan je geërfd hebt uit je jeugd. Kiezen of je die nalatenschap aanvaard. Analyseren waar jij zelf ‘medeplichtig’ was en welke verhalen in de vorm van “als ik maar…” aan jezelf hebt verteld. Tegelijkertijd je innerlijk verruimen door meditatie, contemplatie en gebed. Je zelfzorg op de eerste plaats zetten, omdat jij nodig bent in jouw leven. Inventariseren wat je wel wilt en dat stap voor stap vormgeven.

Des te meer je je eigen onafgemaakte zaken afmaakt, des te groter wordt je innerlijke wereld. En beter. Innerlijke harmonie, sereniteit, vertrouwen, tevredenheid en plezier zijn grenzeloos. Ze zijn zonder einde. Ze worden niet begrensd. Ze doen je heel erg goed. Dat maakt ze van onschatbare waarde. En dat is ontzettend waardevol. Het maakt je leven mooi. Het maakt je leven goed.

Wat wil jij nalaten?

Ga jij nadenken over je testament? Heb je dat al gedaan? Ga je je testament veranderen?

Ga jij aan de slag met je onafgemaakte zaken? Ben je al een eind op weg hiermee?

Of heb je juist hulp nodig bij het opruimen van onafgemaakte zaken?

Laat het weten in een reactie.

En als je hulp nodig hebt, kun je altijd contact met me opnemen.

read more
Paula-Willemijn van RooijenWat wil jij nalaten?

Op deze manier kom je vanuit de duisternis naar het licht

Op deze manier om je vanuit de duisternis naar het licht www.naarjezininjeleven.nl

 

December is een maand waarin de nachten langer en langer worden, totdat na de langste nacht (21 december) de aarde weer kantelt naar de zon. Niet de nachten, maar de dagen zullen weer langer worden, de zonkracht zal toenemen, het licht zal toenemen, de natuur zal weer uitbotten en de lente zal komen.

 

Licht en duisternis

Van oudsher wordt de symboliek van licht en duisternis in allerlei religies gevierd. In de duisternis wordt het licht geboren.
Stel je een ruimte voor die volledig donker is. Je ziet geen hand voor ogen. Je weet niet of het ooit veranderen zal. Je wacht in de duisternis op verandering. Je wacht en wacht. En opeens is er licht. Opgelucht richt je je op. Er is weer leven. Want licht is leven. Met het licht van de zon, kun je vuur maken. Het vuur geeft licht en verwarmt je. Vuur maakt je eten gaar. Doordat er licht is, kun je de ander zien en je weg in de wereld vinden.

Het levenslicht aanschouwen betekent geboren worden. Het licht zien betekent niet alleen kijken met je ogen, maar ook inzien met je geest. En niet zomaar iets inzien, maar alles inzien. Natuurlijk kan een fysieke blinde ook mensen leren kennen en het eigen levenspad gaan, maar de symboliek van het licht gaat erover dat je met de ogen van de geest leert kijken. Een blinde kan op die manier natuurlijk ook zien.

 

Scheppingsverhalen

Er is een scheppingsverhaal waar licht een rol speelt in het creëren van de schepping. Licht ligt aan de oorsprong van het bestaande. ‘Fiat lux,’ spreekt God, zo staat er in het Latijn. Let there be light. Laat er licht zijn. En tegelijkertijd was er licht (Genesis 1 vers 3).  Zo’n scheppingsverhaal heet een kosmogonie. Van het Griekse woord ‘kosmos’, heelal, universum, wereld; en ‘gon’, verwekken, in een nieuwe staat van zijn komen, creëren, transformeren.

Een hedendaagse kosmogonie is de Big Bang theorie, die op basis van de algemene relativiteitstheorie (uit de natuurkunde) veronderstelt dat 13,8 miljard jaar geleden het heelal ontstond uit een enorm heet punt (temperatuur van ca. 1000 met nog 28 nullen erachter graden Celsius), met een bijna oneindig grote dichtheid (alle massa erin geconcentreerd). Tegelijkertijd met de oerknal zouden ruimte en tijd zijn ontstaan. En nadat sterren zich gevormd hadden, ontstond er licht. Mits er ogen zijn om het licht te zien.

Voordat het licht ontstond, was er duisternis. Het tegendeel van licht is duisternis. ’s Nachts is het donker. Je blik kan zijn verduisterd. Als donkere wolken zich samenpakken, komt er zwaar weer. Licht op de zaak werpen, verheldert veel. Er kan je een licht opgaan, als je een nieuw inzicht hebt gekregen.

 

Verlichting

Licht en duisternis vormen een krachtige symboliek die alle lagen van ons zijn illustreert. En dus ook de stappen in onze ontwikkeling illustreert.

Verlichting bereiken is niet zozeer de lampenafdeling bij IKEA bezoeken, maar het stadium bereiken waarin je alle kennis hebt, alles doorziet en begrijpt, en zelf een licht der wereld geworden bent. Jezus was dat. Boeddha was. Zoroaster was dat. Noem maar op.

Goddank is er steeds opnieuw weer een mens geweest in de wereldgeschiedenis, die ons een voorbeeld tot navolging geeft. Een baken van licht, dat ons de goede richting wijst. Weg uit de duisternis van afgescheidenheid en verdeeldheid. Een baken van licht, dat ons bijlicht om in onszelf de eenheid en verbondenheid gestalte te geven.

 

Praktisch plan van aanpak

En praktisch gezien? Hoe doe je dat?

Niet liegen. Niet bedriegen. Niet roddelen. Niet klikken. Niet stelen. Niet moorden. Niet uitschelden. Niet manipuleren. Niet boos worden. Niet bang zijn. Niet profiteren. Niet voortdurend je eigen belang centraal stellen ten koste van anderen.

Wel oprecht zijn. Wel eerlijk zijn. Wel respectvol zijn. Wel vriendelijk zijn, ook voor jezelf. Wel helpen. Wel bemoedigen. Wel inspireren. Wel inspiratie opdoen. Wel jezelf ontwikkelen. Wel nieuwe kennis en ervaring opdoen. Wel hulp vragen, wanneer je dat nodig hebt. Wel doen wat je werkelijk blij maakt. Wel genieten van mooie muziek, of natuur, of … Wel vertrouwen krijgen. Wel dankbaarheid ervaren. Wel liefde en mededogen ontwikkelen. Wel open vragen stellen. Wel kennis delen. Wel gericht zijn op bevrijding van jezelf en anderen uit negativiteit. We zorgzaam zijn, ook voor jezelf. Wel belangstelling hebben voor de ander.

 

Struikelblok

Een struikelblok hierbij is je moederwond. Door een moederwond heb je twee belemmerende overtuigingen: a) ik ben niet goed genoeg; b) ik moet eerst iets aan mezelf veranderen voordat een ander mij kan waarderen of van mij kan houden.

Ook in je gedrag en vaardigheden kan er schade ontstaan door een moederwond. Je kunt zelfdestructief gedrag hebben, waar je jezelf schade toebrengt door bijvoorbeeld verslavingen of ongezonde zelfzorg. Je kunt hechtingsproblemen hebben in relaties met andere mensen. Angst, onzekerheid en wantrouwen kunnen je belemmeren, zodat je minder in staat bent wezenlijk contact te maken met anderen. Codependency, medeafhankelijkheid, kan ontstaan waardoor je moeite hebt om een gezonde eigenwaarde te ontwikkelen, moeite hebt om gezonde grenzen te hanteren en aan te houden, moeite hebt om op een laconieke manier om te gaan met leren, aanleren en fouten maken, moeite hebt om op een opbouwende en passende manier uit te komen voor je gevoelens en waarheid.

Herken je dit?
Belemmert dit jou?
Zoek hulp!
Je bent hier niet toe veroordeeld.
Dit hoeft niet je lot te blijven.
Er is meer en beter mogelijk dan dit.

De twee belemmerende overtuigingen hebben gemeenschappelijk dat ze jou steeds weer vertellen dat je minderwaardig bent. Overtuigingen zijn gedachten en deze twee gedachten zijn negatief. Daardoor horen ze niet bij het licht, maar bij de duisternis.

 

Oplossing voor het struikelblok

Gelukkig zijn gedachten en overtuigingen te overstijgen door je te richten op je essentie. En wat is dan je essentie? Je essentie is wat je bent. Je overtuigingen en gedachten, net zoals je zelfbeeld, zijn dingen die je hebt. Het gaat dus om een verschil tussen ‘hebben’ en ‘zijn’.  Alles waarvan je kan zeggen dat je het hebt, is niet je essentie. Je kunt in plaats van essentie ook spreken over je hoger zelf. In dit deel van jezelf ben je in staat contact te maken met een hogere werkelijkheid en een hogere macht.

Je essentie is wat je ten diepste bent. Een mens, staande tussen hemel en aarde. Een mens, die met zijn geestesoog in staat is de grote leraren van de mensheid na te volgen. Als spiritueel wezen zijn we in staat ons terug te verbinden met de Bron, onze oorsprong en bestemming, en in vrede te zijn. We kunnen vanuit de duisternis kiezen voor het licht. Het licht dat zich ook in ons bevindt, hoe moet het anders in ons een weerklank vinden?

De Bron was voor Jezus de Vader. Symbolisch wordt er wel een verbinding gelegd als bijvoorbeeld Jezus ‘het licht der wereld’ wordt genoemd (Johannes 8 vers 12). Wij worden ook aangespoord iets met dat licht te doen: ‘Gij zijt het licht der wereld…’ (wordt er tegen ons gezegd) ‘Laat zo uw licht schijnen voor de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw Vader die in de hemelen is, verheerlijken’ (Mattheüs 5 vers 14-16).

 

Storende invloed van het patriarchaat

Natuurlijk is dat met die Vader weer een tikje lastig, zeker voor de females onder ons. Het is qua woord natuurlijk ook hartstikke patriarchaal. Het rijtje Vader, Zoon en Heilige Geest ontbeert het vrouwelijke als je het letterlijk leest. Dat klopt helemaal. Maar zou je het om die reden door Moeder, Dochter en Heilige Geest vervangen, blijf je gevangen in de letterlijke betekenis. God woont niet in de woorden.

 

Leven vanuit je essentie

Het licht in jezelf tot wasdom brengen is een mysterie. Er is niet echt over te praten, de richting er naartoe is hooguit te wijzen. Je moet het pad zelf gaan. En als je het gaat, dan vat je het. Omdat jou het licht opgaat. En dat doet goed, omdat het werkelijk leven is. En moederwond of niet: ieder mens is hier in principe toe in staat. Stap voor stap.

En het komt steeds weer neer op jouw keuze: waar kies je voor?
Voor de duisternis?
Of voor het licht?

 

Wat zijn jouw keuzes?

Wat zijn jouw ervaringen met deze ontwikkelingsweg?
Wat heb je gerealiseerd?
Waar heb je nog moeite mee?

Je kunt een hieronder een reactie geven.

 

read more
Paula-Willemijn van RooijenOp deze manier kom je vanuit de duisternis naar het licht

Wraak is een luie vorm van rouw

rouw wraak liefde www.naarjezininjeleven.nl

In The Interpreter, een fim geregisseerd door Sydney Pollack, is Sylvia Broom (Nicole Kidman) een tolk voor de Verenigde Naties. Ze hoort toevallig praten over een moordaanslag op de president van de Afrikaanse staat Mantobo, Edmond Zuwanie. Sylvia is geboren in Mantobo en Zuwanie was verantwoordelijk voor de dood van haar ouders toen ze in haar tienerjaren was.

Als de Secret Service Sylvia ondervraagt over wat ze precies hoorde, twijfelt men aan haar verhaal en wordt ze ervan verdacht zelf deel uit te maken van een complot om Zuwanie te vermoorden. In deze scene ondervraagt Secret Service agent Tobin Keller (Sean Penn) Sylvia:

“Hoe sta je tegenover Zuwanie? Laat ‘hij kan me niet schelen’ maar zitten.”
“Ik voel me teleurgesteld,” antwoordt Sylvia.
“Dat is een uitdrukking die geliefden gebruiken,”reageert Keller. “Hoe zit het met woede? Van alle mensen waar ik onderzoek naar heb gedaan sinds dit begon ben jij degene met de zwartste geschiedenis met Zuwanie. Het waren zijn landmijnen, die …”

“Shhh,”zegt Sylvia, terwijl ze een vinger op zijn mond legt, “We noemen de namen van de doden niet. Iedereen die iemand verliest, wil wraak nemen op iemand. Op God, als er niemand anders te vinden is. Maar in Afrika, in Mantobo, gelooft het volk de Ku dat de enige manier om rouw te beëindigen het redden van een leven is. Als iemand is vermoord, eindigt het jaar van rouw met een ritueel dat we de test van de verdrinkende man noemen. Er wordt de hele nacht feestgevierd langs de rivier. Bij zonsopgang wordt de moordenaar in een boot gezet, de rivier op en men laat hem vallen. Hij is aan handen en voeten gebonden, zodat hij niet kan zwemmen.

De familie van de dode moet dan een keuze maken. Zij kunnen hem laten verdrinken, of ze kunnen naar hem toe zwemmen en hem redden. De Ku geloven dat als de familie de moordenaar laat verdrinken ze gerechtigheid hebben, maar hun hele verdere leven in de rouw zijn. Maar als ze hem redden, als ze toegeven dat het leven niet altijd rechtvaardig is, dan kan die handeling hun verdriet wegnemen. Wraak is een luie vorm van rouw.”

(Deze scene begint in de film op 0:40:17 en eindigt op 0:42:10).

 

Natuurlijk hoort boosheid ook bij verlies. Heel veel mensen maken een fase mee waarin ze boos zijn om wat ze hebben verloren. Omdat het zeer doet. Omdat ze het verlies niet willen. Omdat ze missen wat er was. Omdat ze zo ontzettend veel liever hun geliefde partner of kind of moeder of vader of… bij zich hadden. Natuurlijk hoort boosheid erbij.

Maar niet voor altijd en eeuwig. Maar dat gebeurt ook. Mensen die de moordenaar van hun kind dood, onteerd en weggevaagd willen zien. Mensen waarbij hun boosheid in haat, wrok en wraak verandert, soms zelfs voor de rest van hun leven.

Een oog om oog strategie maakt iedereen blind.

Maar misschien is het wel een van de moeilijkste dingen om te accepteren: dat het leven niet altijd rechtvaardig is. Dat gebeurtenissen in ons leven ons ontzettend veel pijn kunnen doen. Wat doe jij met verlies? Hoe verhoud jij je tot verlies?

Het ritueel geeft boosheid de tijd om op te vlammen en te louteren. Niet voor niets is er sprake van ‘het jaar van rouw’. Je krijgt de tijd je pijn, boosheid en verdriet te doorleven. Je krijgt een jaar de tijd voordat je geacht wordt in staat te zijn tot een weloverwogen oordeel en beslissing.

Het ritueel is interessant doordat het de nabestaanden persoonlijk vraagt een keuze te maken. Zelf een keuze te maken, die gaat over het lot van de ander en dat van jezelf. Jij krijgt verantwoordelijkheid voor leven of dood van een ander en voor de gevolgen voor jouw toekomst. En je zult oogsten wat je zaait.

Dat is stevige kost, dat zijn fundamentele keuzes.

De enige oplossing uit een cyclus van verlies en wraak is acceptatie. Acceptatie dat het leven niet altijd rechtvaardig is. Aanvaarden dat ziekte, lijden en dood bij het leven hoort. En dat de vrijheid die jij hebt, is om te kiezen hoe je je ertoe verhoudt.

Dat gaat op voor het verlies van een naaste. Het gaat ook op voor het verlies van veiligheid, vertrouwen, zelfstandigheid en autonomie dat je als kind kan meemaken en waardoor je beschadigd raakt.

Verlies aanvaarden is de snelste weg eruit, maar de meest pijnlijke om te nemen. Want verlies doet pijn. Echt pijn.

Boos worden, onderhandelen, wegkijken, wegstoppen, en dergelijke zijn allemaal strategieën om verlies niet te voelen en te ervaren. Het zijn allemaal gemoedstoestanden die horen bij gezonde rouw, maar een probleem worden als ze blijven bestaan.

Hoe kun je dat nou weten?

Door zelfonderzoek. Door jezelf uit te vragen naar je beweegredenen. Welke gedachten heb je over je verlies? Welke oordelen? Wat vind je goed of wat je juist fout? Welk verhaal vertel je jezelf? Wat wil je ermee bereiken? Wat wil je wel?

Als je weet dat jij verantwoordelijk bent voor elke handeling en gedachte vanaf nu en dat je oogsten zult wat je ermee zaait, wat zou je anders doen?

Ik hoop dat je kiest voor acceptatie. Dat geeft jou de mogelijkheid je verlies achter je te laten. Het geeft je ook de mogelijkheid je los te maken van wat anderen jou hebben aangedaan. Daardoor kun je verantwoordelijk zijn voor waar je verantwoordelijk voor bent: jezelf en de keuzes die je maakt.

 

Wil je reageren?

Dat kan.
Hieronder kun je je reactie geven.

 

 

 

read more
Paula-Willemijn van RooijenWraak is een luie vorm van rouw

Wat gij niet wilt dat u geschiedt, wat hebben we daar aan?

gulden regel www.naarjezininjeleven

 

“Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet.”

Dit is de Gulden Regel.

 

Sinds jaar en dag is dit de praktische leefregel die alle wereldreligies gemeenschappelijk hebben. In verschillende bewoordingen, dat wel.
Maar niet naar inhoud.
Waar gaat het praktisch gezien om? Wat hebben we eraan?
Lukt dit ook als je nog last hebt van oude pijn door een moederwond?
Hoe kun je je verder ontwikkelen door de Gulden Regel?

 

Waar gaat het praktisch gezien om?

Jij wilt niet bestolen, mishandeld of gedood worden.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt… Voila.
Niet stelen, niet slaan, niet moorden.
Om maar wat voorbeelden te noemen.

Jij wilt niet geminacht, uitgelachen, of voorgelogen worden.
Wat gij niet wil dat u geschiedt… Voila.
Respect hebben. Vriendelijk zijn. Niet liegen.
Ook deze opsomming is uit te breiden.

De Gulden Regel is dus een heel compacte richtlijn waaruit je gewenste handelingen en gewenste intenties kunt afleiden.

 

Wat hebben we aan de Gulden Regel?

Natuurlijk hebben we wetten en regels. Natuurlijk hebben we als mens ook rechten.

Ons wetboek van strafrecht bevat handelingen die we liever niet zien.
En aan de positieve zijde staan de mensenrechten.

Maar om nou zo’n wetboek te doorzoeken om te zien of iets wel of niet geoorloofd is….
Om al die wetten door te kijken om erachter te komen wat al jouw mensenrechten nou allemaal zijn…
Dat kost wel even wat tijd en moeite. Gelukkig hebben we al veel in onszelf opgenomen door de mensen om ons heen.
Maar met de Gulden Regel weet je het eigenlijk altijd meteen, ook in nieuwe situaties.

Hoewel… het meteen weten lukt pas als je verstand, je hart en je ziel met elkaar in harmonie zijn.
Als je last hebt van oude pijn door een moederwond, zijn je verstand, je hart en je ziel nog niet met elkaar in harmonie.

 

Lukt dit ook als je nog last hebt van oude pijn door een moederwond?

Dat ligt eraan in hoeverre je bent afgestemd op de essentie van de Gulden Regel.

De essentie is dat jij, als mens, van alle verschijningsvormen, nog het meest lijkt op een ander mens. Waardoor je op het niveau van de hoogste waarheid kunt zeggen: tat tvam asi. Ik ben dat. Ik heb deel aan God.
En wat mij menselijk maakt is identiek aan wat de ander menselijk maakt.
Daardoor kan ik mij in de plaats stellen van de ander in die situatie.
Wat ik daarvoor nodig heb zijn wijsheid, inzicht, compassie en empathie.

En laat dat nou in het gedrang komen door die moederwond.

Oude pijn van een moederwond gaat erom dat je verkeerde zorg kreeg tijdens je kindertijd en tijdens je opgroeien.

Je bent in staat als mens om vertrouwen te leren, zelfstandigheid, lef voor initiatief, identiteit en intimiteit. Dat behoort tot jouw natuurlijke mogelijkheden in de aanloop naar de leeftijd van jongvolwassene.

Als dat mis gaat door verkeerde zorg, dan ontstaat er bijvoorbeeld teveel wantrouwen, onzekerheid, minderwaardigheidsgevoelens, apathie, niet weten wie je bent en moeite met intimiteit.

Doordat je niet genoeg kreeg van wat je nodig had, blijft er emotioneel gezien een dingetje met angst, verdriet en woede.

De kans is groot dat je heus in staat bent te handelen naar de Gulden Regel wat betreft niet stelen, niet slaan en niet moorden. Maar of je de ander werkelijk goed gezind kan zijn…
Of je je werkelijk onbevangen in de ander kan verplaatsen, alsof het jezelf betreft, is zeker de vraag.

Willen weten wat een ander nodig heeft, alsof het jezelf betreft, betekent dat je naast je eigen behoeften en wensen kan gaan staan.

Als je teveel angst hebt, durf je dat niet.
Als je je superieur voelt, moet de ander gewoon beter naar je luisteren.
Als je kwaad bent, gun je het de ander niet.
Als je geen vertrouwen hebt, doet het er toch nooit toe.
Enzovoorts.

Oude pijn brengt schade toe aan het ontplooien van je natuurlijke mogelijkheden en je emoties en overtuigingen. Daardoor kom je minder goed toe aan het ontwikkelen van wijsheid, inzicht, compassie en empathie.
Omdat de basis daarvoor nog ontbreekt.

Maar gelukkig werkt het allemaal ook de andere kant op, om het zo maar even te zeggen.
Je kunt ook beginnen bij de hoogste waarheden en die als ijkpunt en richtlijn nemen om je oude pijn op te sporen, te onderzoeken en een beter alternatief te vinden.

 

Hoe kun je je verder ontwikkelen door de Gulden Regel?

Nou, dat kan dus eigenlijk heel goed.

Juist doordat de Gulden Regel bestendig en eeuwig is. De regel heeft alles te maken met de moraliteit van dit universum. God schiep de wereld goed. God schiep de mens goed. [Genesis 1: vers 4, 10, 13, 18, 22, 25]

(Terzijde: in Bijbelvers Gen 1: 31 kijkt God naar al zijn scheppingswerk, incl. de mens, en ziet dat het niet alleen ‘goed’, maar zelfs ‘zeer goed’ is.)

God is de bron van alle goedheid. Wij mensen zijn in staat er een rommeltje van te maken.
Maar als mensen kunnen we ook een andere keuze maken, door ons op betere dingen te richten.
In intenties en motivatie en in gedrag.

Als je de Gulden Regel als uitgangspunt voor je persoonlijke ontwikkeling neemt, dan kom je ongetwijfeld alle dingen op het spoor die nog niet ‘goed’ zijn.
Vaak zie je dat als eerste buiten jezelf.
Maar iets in jou knoopt daar bij aan.
En dat iets in jou wijst je de weg naar jouw specifieke oude pijn.
Wat verhindert je goed te zijn?
In de zin van integer, rechtvaardig, vriendelijk, respectvol, eerlijk, gul, barmhartig… ?
Wat heb je zelf als eerste nog zo hard nodig?

Bij de Gulden Regel zijn er twee nodig. Jij en de ander.
Voor de snelste weg uit je oude pijn zijn er ook twee nodig.
Jij en een ander die snapt waar je tegen oploopt, die je kan begeleiden en je kan behoeden voor misvattingen en denkfouten.

Eigenlijk is het allemaal super eenvoudig. Maar daardoor is het nog niet altijd makkelijk. Twee weten meer dan een. En gedeelde smart is echt halve smart.

Wat gij niet wilt dat u geschiedt… geldt net zo hard bij een goede vriendin, vriend of bij een integere therapeut.
Kan ik het aanzien dat de ander nog geen weg uit oude pijn ziet? Hoe voel ik mij als de ander lijdt en worstelt?
Wat ik zou ik in de situatie van de ander het liefst ontvangen? Wat heb ik ten diepste nodig op dat moment?

Aandacht, acceptatie en liefdevolle vriendelijkheid voor de pijn die je ervaart of met je meedraagt is het cruciale begin om te kunnen gaan ontplooien wat nog niet aan bod kwam. Dit pad brengt heelheid. En heelheid is onvervangbaar waardevol!

 

Wat zijn jouw ervaringen met ‘niet kwetsen’, ‘niet schaden’?
Heb je misschien nieuwe inzichten gekregen?

Wil je reageren?
Dat kan!
In een reactie hieronder…
… of stuur me een mail

read more
Paula-Willemijn van RooijenWat gij niet wilt dat u geschiedt, wat hebben we daar aan?

Waar kun je in godsnaam nog in geloven, als je niet meer kan vertrouwen?

Catholic Church Abuse Scandal Graffiti Portugal 2011 www.naarjezininjeleven.nl

Bij de afbeelding: Graffiti op een muur in Lissabon stelt het seksueel misbruik binnen de Kerk aan de kaak (2011).

 

Waar kun je in godsnaam nog in geloven, als je niet meer kan vertrouwen?

Ik herinnerde het me weer. In deze periode van weer een misbruikschandaal in de Roomse kerk komt die herinnering boven.

Dat maakt dit artikel voorlopig meteen tijdloos, want hebben we alle landen van de wereld al gehad in deze stroom van openbaringen over weer een onvoorstelbare omvang van misbruik en het toedekken ervan?

Een knuffelpaus en misbruik, misbruik, misbruik en de morele en daardoor publicitaire rafelrandjes aan de knuffelpaus en zijn kerk. Dat zou het nieuwsoverzicht van 2018 voor het Vaticaan kunnen worden. Ik hoop het niet voor ze, wie wens je zoveel public relations geblunder toe? Niemand, toch? Geloofwaardiger wordt de BV Rome er niet op.

Maar goed.
Mijn herinnering.

Mijn kennismaking met misbruik binnen kerken

Het was een zondagavond, jaren geleden.

In de tijd dat mijn hele systeem van fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel als het ware aan het uitbuiken was van weer een intensieve Heilige Mis lang meebewegen met de liturgie. Alsof je elk moment aangeraakt wordt door engelen, zo voelde dat. Ik was nog lang geen priester. Niet in jaren en niet in innerlijk. De nawerking van wat in beweging wordt gezet, kun je dan best stevig en intensief noemen. Rust, water drinken, een beetje eten en wat rond tuttelen is dan wel heel prettig.

Ik was nog lang geen priester, maar wel een aanspreekpunt voor de wereld buiten de kerk.

Half acht.
Zondagavond.
De telefoon gaat.

‘Goedenavond, met [mij]’

‘Goedenavond …, u spreekt met [persoon noemt naam] uit België.’
Ja, dat was meteen al te horen met die vriendelijke Vlaamse tongval.

‘Wat leuk’, denk ik, ‘uit het buitenland.’
Dat gebeurt niet vaak.

Nieuwsgierig luister ik verder:
‘Ik heb een boek geschreven over het misbruik door priesters, dat ik meemaakte. Het is een heel belangrijk onderwerp. Ik wilde u vragen of u het misschien in uw kerk onder de aandacht wil brengen…”

Bam!

Ok, dan.

Ik zit meteen rechtop.

Subiet even omschakelen, want dit is echt serieus.

Omschakelen naar openstellen, horen, luisteren, aansluiten en meebewegen met de ander. Deze persoon overleefde een hel op aarde en heeft recht op mijn onverdeelde aandacht.
Onafhankelijk van wat er eventueel aan vervolgactie komt.

Het gesprek dat volgt gaat over de ervaringen van misbruik, de schaamte, de onmacht, het onwaardig voelen, de woede, het ongeloof en de tegenwerking uit de omgeving. En over het doorzettingsvermogen dit verhaal een stem te geven. En de triomf van het publiceren van het boek.

Wat was er een lange weg te gaan.

Vanuit de duisternis naar het licht.

Schrijven is helen.

Maar wat zou het paradijselijk mooi zijn als het nooit meer nodig zou zijn, omdat misbruik ondenkbaar geworden is.

Tot die tijd zitten wij met een schandvlek.

Wij, als mensheid.

Al heb ik persoonlijk dan geen enkele binding met de Roomse kerk. Daar wijdt men geen vrouwen tot priester (een deel van hun probleem).

Maar zo wil niemand het christendom op de kaart hebben, toch?

Een impressie van misbruik binnen kerken

Lees hier een historisch overzicht van het misbruik in de roomse kerk. 
De Roomse kerk is niet de enige kerkelijke organisatie waar seksueel misbruik voorkomt. In het nieuws kwamen onlangs nog de Oudkatholieke kerk en de Jehova Getuigen. Ook de protestante kerk  heeft misbruikzaken. Alexander Veerman promoveerde in 2005 op ‘Ontredderd. Het proces in de kerkenraad als de predikant seksueel misbruik heeft gepleegd’. Te koop bij Bol. Naar aanleiding van het deksel van de doofpot van het misbruikschandaal in Pennsylvania schreef hij dit blog: Zwijg niet langer

Veerman schrijft hierin:
“De gevolgen van seksueel misbruik kunnen bijzonder ingrijpend zijn. De onteigening van het lichaam, het isolement en de eenzaamheid, de schaamte en schuldgevoelens, het verlies van eigenwaarde en zelfvertrouwen. Zoveel kinderen die door toedoen van priesters de levensvreugde hebben verloren en voor wie het leven zwaar en donker werd – ik kan er niet bij. Wat is de kinderen onbeschrijfelijk veel leed aangedaan.”

Weg vertrouwen. Gedaan met de levenskracht.

Waar kun je dan nog in geloven?

Het is niet anders dan pervers dat dienaren van God, de Bron van alle goedheid, kinderen beroven van de mogelijkheid om in de genade van God te geloven en op God te vertrouwen. Geen kind is in staat onderscheid te maken tussen het falen van het grondpersoneel en de volmaaktheid van God.

Liever even geen sanctus en halleluja. Misbruik heeft niets meer met religie te maken. Hier passen geen woorden meer, bij deze holocaust. Bij deze afgrond, verlaten van alles wat goed is, veilig en weldadig is.

Als pleger van misbruik en geestelijke, of als medeplichtige door het verzwijgen, toedekken, ontkennen, negeren of verontschuldigen, ben je hooguit een muts met een mijter. Een drager van het licht, de kracht, de waarheid en de goedheid van God, ben je niet.

Twee naturen

Seksueel misbruik door geestelijken is een probleem van mensen, het grondpersoneel van God.
Het is niet een probleem voor God of de goddelijke natuur.

Ieder mens heeft twee naturen, de dierlijke en de goddelijke, waarin het dierlijke de overhand krijgt bij welke misstand ook. We staan als het ware tussen hemel en aarde.
We kunnen kiezen voor het heil of de hel.

Ook in Indiaanse vertellingen kom je de voorstelling van de twee naturen tegen: de mens heeft twee wolven in zich, een witte wolf en een zwarte wolf. Welke wolf geef jij te eten?
In het Jodendom spreekt men van de yetzer ha ra, de neiging tot het kwade, en de yetzer ha tov, de neiging tot het goede.

Dat het dierlijke, de neiging tot het kwade, de overhand krijgt, is een probleem voor kerken en voor de maatschappij als geheel.  Als er geen neiging tot overtreding zou zijn door het dierlijke, het kwade,  in de mens, zouden de Tien Geboden en het Wetboek van Strafrecht overbodig zijn.

Misbruik is een cultureel probleem

Het zou aan te raden zijn, naast alle publiciteit, processen, meldpunten en zorg en genoegdoening voor de slachtoffers, aandacht te geven aan preventie. Wat weten we over de wortel van het probleem? Welke ervaringen of omstandigheden vergroten de kans op misbruik? Binnen een kerk of maatschappij? Welke innerlijke houding verhindert misbruik?

Want kinderen zijn niet alleen in een kerk, of kerkelijke instelling onveilig.
Er is nog steeds schrikbarend veel huiselijk geweld, inclusief seksueel misbruik in Nederland.

Bijvoorbeeld Project Speak Now geeft wat cijfers en feiten. Bijvoorbeeld: Eén op de vier meisjes en één op de zes jongens krijgt voor het achttiende levensjaar te maken met incest of seksuele intimidatie. 95% tot 98% van de incestdaders is van het mannelijk geslacht. Ooms en broers zijn in de meeste gevallen de dader, daarna worden stiefvaders en vaders het vaakst als dader genoemd.

Het is dus ook een patriarchaal probleem, een maatschappelijk probleem.

Heeft het christendom zelf een antwoord voor de preventie van misbruik?

Jazeker wel.


Diverse antwoorden zelfs.
Hier zijn drie voorbeelden, er zijn er meer.

Voorbeeld 1: Op de God, die in jou woont, kun je wel bouwen

Bijvoorbeeld omdat God liefde is. En liefde is bijvoorbeeld: de wil om jezelf te verruimen en in te spannen met als doel je eigen ontwikkeling en die van de ander te stimuleren (M. Scott Peck). Mijn persoonlijke favoriet van dit moment. Morgen ook? Wie weet, want ontwikkeling heeft een open einde.

Doordat God liefde is, is het Goddelijke gericht op groei en ontwikkeling.
Een stuwende kracht naar beter, oprechter, vriendelijker, zorgzamer, meer wijsheid, adequater handelen, meer goedheid, meer verbinding, welwillender, meer openheid voor ieder mens en daarmee voor de mensheid.
Dan is het Goddelijke gericht op vooruitgang en evolutie, niet op teloorgang of teruggang naar de belevingswereld van de T-Rex.

Zo is God de stuwende kracht in en achter je ontplooiing naar heelheid en waarachtig mens zijn.
Daar kun je op vertrouwen, doordat je er op kunt bouwen.

Voorbeeld 2: Hervind je ontvankelijkheid die je had als kind

Bijvoorbeeld Jezus gebruikt het beeld van kinderen.
Niet als voorwerp voor misbruik, daarmee zit de BV Rome er dus ook weer naast.
Jezus gebruikt het als vergelijking.

‘Wees als een kind om het koninkrijk der hemelen binnen te kunnen gaan.’

Onschuldig, onbevangen, zonder eigendunk.

Hoezo? 

‘There is no room for God in him, who is full of himself,’ is een joods chassidische uitspraak. Er is geen ruimte voor God in diegene die vol is van zichzelf.

Leegmaken dus van de hegemonie, de dominantie, van het dikke ik. Het ikke ikke ikke en de rest kan stikken.
Weg ermee.
Hoe?

Door zelf te zien wat je waar tekort gekomen bent. Door jezelf de zorg te geven, die je nodig had maar niet kreeg. Door zelf ontvankelijk te worden om te willen zien en de moed om elk gebrek in jezelf te doorleven.

Als jij jezelf nu nog steeds, ten koste van anderen, per se voorrang geeft, kwam je niet aan bod toen het wel nodig was.
Wedden dat er niet genoeg zorg was in de zin van voeding, bescherming, bekrachtiging en inwijding in wat het betekent volwaardig mens, volwaardig man of vrouw te zijn, op het natuurlijke moment van groei en ontwikkeling?

Elk litteken in jezelf door je moederwond door verkeerde zorg, is primair gericht op genezing (prima) door een instinctieve ik-gerichtheid die ten koste van alles verlossing van oude pijn zoekt (ten koste van alles is niet zo handig).
Je kunt niet over de beperkingen van je eigen pijn en littekens heen kijken, in eerste instantie.


Leer je dat wel te zien, dan zie je dat jij een factor bent die jouw gevangenis in stand houdt.
En daarin ligt vrijheid.
Niet instinctief gevangen steeds weer bijvoorbeeld die narcistische peuter worden in situaties die oude pijn triggeren en waardoor jouw verleden het heden wordt, maar nieuwsgierig worden naar de wereld buiten de muren die je gevangen hielden.

De wereld waarin je wel de antwoorden kunt vinden die je vergeefs binnen de muren van je gevangenis van oude pijn zocht.
Een waarachtige spiritualiteit is een belangrijk onderdeel van die antwoorden, omdat jij een spiritueel wezen bent, staande tussen hemel en aarde.

‘Wees als een kind om het koninkrijk der hemelen binnen te kunnen gaan’, gebruikte Jezus als voorbeeld voor de volmaakte geestelijke ontwikkeling.
Met de kennis over het helen van je moederwond kun je ook stellen: ‘Heel je innerlijk kind om het koninkrijk der hemelen binnen te kunnen gaan.’

Zeg ik hier eigenlijk ook dat heel veel ego gedoe in onze cultuur en in de wereld een ontstaan heeft in een verknoedelde kindertijd?
Yep.
Daarom komt het op zoveel plekken voor, ook bij geestelijken.

Omdat wij, als mensheid, niet genoeg inzien wat wij elkaar onbewust aandoen.

Daarom ook is het huidig tijdsgewricht eigenlijk zo boeiend. Vrijwel alle spirituele leringen en geheimen zijn openbaar geworden en tegelijkertijd is er veel meer kennis en ervaring gekomen met de methoden om je innerlijk kind te helen. Dat geeft ons meer mogelijkheden dan ooit tevoren.

 
Voorbeeld 3: Committeer je aan je innerlijke spirituele ontwikkeling om de hele weg te gaan

‘Ik moet eerst een Maria worden, voordat de Christus in mij geboren kan worden.’
(anoniem)


Deze anonieme uitspraak geeft goed weer wat het zou betekenen om de hele weg te gaan van je spirituele ontwikkeling.
‘Maria worden’, kan natuurlijk niet letterlijk. Die geboorte gebeurde historisch gezien natuurlijk zo’n tweeduizend jaar geleden, zo gaat het Bijbelse verhaal.

Maar het is een esoterische tekst. Het gaat om een innerlijk christendom.
Het gaat om de spirituele groei, die in ieder mens op elk moment mogelijk is.
Spirituele groei vindt plaats in je goddelijke natuur.

Wat betekent het om zelf als Maria te worden?
Om welke kwaliteiten en eigenschappen gaat het dan?
Stel jezelf deze vragen en laat je verbazen…
Zoekt en gij zult vinden.
Het verhaal en beeld van Maria geeft veel handvatten voor innerlijke groei, die niet stopt bij haar.

Uit Maria werd Jezus geboren, die de Christus belichaamde. En in dat belichamen zit het geschenk voor de mensheid.

Door die gebeurtenis is het Goddelijke binnen het innerlijk bereik van mensen gekomen.
En is de kennis daarover bekend geworden, aan ons geopenbaard.
Zodat we dus kunnen weten wat we doen, in plaats van een meer instinctmatig trial and error in de hoop dat we ooit raak schieten.


Als spiritueel wezen gaat het om onze innerlijke evolutie. Met nieuwe mogelijkheden kunnen we verder groeien. En daar zij we met z’n allen al ongemerkt steeds weer mee bezig.



Maak de hoogste keuze

Er gebeuren heel erg veel goede dingen. Er gebeuren – nog steeds – heel veel afgrijselijke dingen. Maar de keus is aan ons. Waar kiezen we voor? De duisternis? Of nemen we verantwoordelijkheid voor het licht? In onszelf? Om zelf steeds weer te werken aan beter, oprechter, vriendelijker, zorgzamer, meer wijsheid, adequater handelen, meer goedheid, meer verbinding, welwillender, meer openheid?

Willen we zelf echt affectieve empathie leren, dat het jou zelf wat doet dat de ander lijdt?
Dat doet zeer en meestal kijken we weg of zoeken we een ontlading in het wijzen naar schuldigen. Daar heeft de BV Rome wel een handicap: al in het romeinse rijk werd empathie uitgebannen, omdat je er maar zwak van werd. Dat heeft veel lijden veroorzaakt.
En ook nu: de warmte en de empathie van de reacties van de BV Rome, die nooit komen laat staan dat de organisatierot wordt aangepakt, slaan ons met stomheid doordat men stom en doof blijft voor het lijden dat is aangericht. Hoe kun je dan pretenderen een middelaar te zijn voor het heil van de ander? Als je niet toont dat je het lijden ziet? Als eerste begin van een wezenlijke ontmoeting?

Het uithouden van de pijn en het lijden van de ander, zonder van je basis te raken, vergt oefening en moed. Maar dan kun je er ook zijn: voor jezelf en voor de ander. Dat geeft de Christus in jou de kans op een geboorte. Dat brengt jou verder, dat brengt de mensheid verder. En dat is onvervangbaar waardevol. Dat geeft elk geknakt leven weer hoop en een toevlucht van veiligheid en geborgenheid.

Dan kan er een begin ontstaan van nieuw vertrouwen en nieuw geloof in het goede, dat thuis kan zijn in elk mens.
De keus is aan ons.
Welke wolf geef jij te eten?

Wil je reageren?
Dat kan hieronder.
Dank je wel. Ik lees het graag.

read more
Paula-Willemijn van RooijenWaar kun je in godsnaam nog in geloven, als je niet meer kan vertrouwen?

Vertrouw jij de liefde?

 

vertrouwen liefde www.naarjezininjeleven.nl

Wat is ‘liefde’ eigenlijk?
Wat bedoelen we dan?


Er zijn zoveel verschillende vormen van liefde.

Liefde voor je partner, je kind, je huisdier, lekker eten, zon en zee, de talloze keren dat je zegt: ‘ik hou van…’
Tuinieren, op vakantie gaan, geld uitgeven, snelle auto’s, langzame wandelingen, stilte, noem maar op.


Liefde gebruiken we als verzamelwoord voor liefhebberijen, beschermende zorg, diepgaande vriendschap en hartstochtelijke affaires.


Welk vertrouwen hebben we eigenlijk in de liefde?


Ons vertrouwen in de liefde varieert eigenlijk mee met de verschillende betekenissen van ‘liefde’.

Valt het eten tegen, dan is er morgen weer een dag.
Valt ‘de liefde’ tegen dan moet je voorlopig zonder zielsverwant verder, dat is een hard gelag.

En als de beschermende zorg tegenvalt, dan sta je aan het begin van je leven al met 1-0 achter door je moederwond.


Als jij niet genoeg voeding, bescherming en bekrachtiging kreeg als kind, dan wordt je basisvertrouwen beschadigt.

Het vertrouwen in jezelf.
Het vertrouwen in de ander.
Het vertrouwen in het leven zelf, dat je allerlei groeikansen geeft.
En het vertrouwen in een hogere macht.
Al deze vormen van vertrouwen lopen schade op.


Je krijgt vanaf het begin af aan een dosis wantrouwen, onzekerheid en minderwaardigheidsgevoel mee.

Alles wat je moeder niet heeft ontvangen (en wel nodig had), kan ze jou niet geven.
Alles wat je vader niet heeft ontvangen (en wel nodig had), kan hij jou niet geven.
Ouderlijke zorg en liefde krijgen dan zelfzuchtige kantjes, om de eigen pijn en het gemis te compenseren (wat op deze manier niet werkt).
Dat gaat ten koste van het kind.
Er ontstaat een moederwond.


Er is een leuke Engelstalige tekst, die die scherpe kantjes van persoonlijk gebrek aan de kant van ouders en verzorgers  uitlicht:

“Love for a child is to know that it is happy,
and to know that it is loved.”

‘To know that it is loved’ betekent: weten dat er van het kind gehouden wordt.
Wie dat doet, is minder van belang dan de aanwezigheid van liefde.
Dat er liefde is, de voeding, bescherming en bekrachtiging, dat een kind wordt omringd door liefde, dat is waar het om draait.
Hieruit spreekt een onbaatzuchtigheid.
Hierin klinkt geen enkele zelfzucht meer door.

Hoe nodig heb jij je kind?
Hoe nodig was jij als kind voor je moeder? Of vader?


In het salomonsoordeel komt onbaatzuchtigheid ook terug.

Je kunt het nalezen in de Bijbel: 1Kon3:16-27.
Het verhaal is als volgt:

Twee prostituees verschenen voor de wijze koning Salomo.
De vrouwen woonden in hetzelfde huis en hadden ongeveer gelijktijdig het leven geschonken aan een zoon. Een van de kinderen was helaas overleden, toen de eigen moeder er ’s nachts ongemerkt op ging liggen. Beide vrouwen eisten het overlevende kind op als hun echte zoon.

Koning Salomo moest in deze moeilijke zaak bepalen wie van de vrouwen de echte moeder was.
Een onmogelijke zaak en dus sprak koning Salomon: “Breng mij een zwaard.”

En koning Salomo gaf opdracht het levende kind in tweeën te hakken en ieder de helft te geven.
De echte moeder smeekte de koning om het kind niets aan te doen en het aan de andere vrouw te geven. De ander zei: “Als ik het niet krijg, krijg jij het ook niet! Hak het maar doormidden!”

Salomo gaf toen opdracht de eerste vrouw het kind te schenken, omdat hem duidelijk was geworden dat zij de moeder moest zijn. Zij had immers nog liever dat het kind naar een andere vrouw ging, dan dat het gedood werd. Dit wijze oordeel kwam bekend te staan als het ‘salomonsoordeel’.

Er is nog een hogere uitdrukking van vertrouwen en liefde mogelijk. Dat is deze:

“Vertrouwen ontvangt, liefde geeft.
Niemand zal kunnen ontvangen zonder vertrouwen.
Niemand zal kunnen geven zonder liefde.
(…)”

Met het venijn in de staart, want de tekst sluit af met:

“Want als iemand niet uit liefde geeft, heeft hij zelf niets aan wat hij gegeven heeft.”

(Evangelie volgens Filippus (NHC II.3, 45 vlgs. Schenke c.s.)

 

Bij Filippus zijn liefde en vertrouwen twee zijden van dezelfde medaille.

Pas als je vertrouwt, kun je werkelijk ontvangen.
Pas als er sprake van liefde is, kun je werkelijk geven.

Wat is dan een werkbare definitie van liefde?

Voorlopig kies ik deze:

Liefde is de wil om jezelf te verruimen en in te spannen met als doel je eigen ontwikkeling en die van de ander te stimuleren (M. Scott Peck).

Dus: Liefde is actie en doelgerichtheid voor de positieve ontwikkeling en groei van jezelf en de ander.
Lichamelijk, emotioneel, mentaal en spiritueel: de groei en ontwikkeling van alle menselijke facetten.


En, vertelt Filippus verder, elke gift zonder liefde is helemaal geen gift.

Ken uzelve: geef je werkelijk, als je iets geeft? Uit liefde?
Of wil je tegelijkertijd iets voor jezelf om een of ander gebrek te compenseren?
Of in een eigen behoefte te voorzien? Dat de ander blij met je is, naar je lacht, je leuk vindt, omdat jij…


Misschien is het beter direct de koe bij de horens te vatten en juist naar het gemis in jezelf te (leren) (durven) kijken.

Het te accepteren, aanvaarden, te voelen, te snappen wat je wel nodig hebt en het jezelf te geven.

Ben je je leven gestart met wantrouwen, dan kun je niet of nauwelijks ontvangen. Dan zit de deur op slot, de muren zijn hoog opgetrokken en je innerlijke groei stagneert.


Het enige dat je hieruit redt, is jouw verlangen naar heelheid, omdat jij diep van binnen wel weet hoe het allemaal bedoeld is te zijn.

Ook je wantrouwen kun je in je aandacht nemen, accepteren, ervaren en het ontstaan ervan ontrafelen vanuit je biografie.

In die scharniermomenten van verkeerde zorg ligt tegelijkertijd de oplossing om jezelf de zorg te geven voor je oude pijn, die je nog steeds met je meedraagt.
Jij kan jezelf liefde geven, waardoor je vertrouwen gaat toenemen, waardoor je meer liefde kan geven aan jezelf, waardoor… enzovoorts.

Onvoorwaardelijke liefde is pas mogelijk als er geen gebrek meer is.

Volmaakte liefde is volkomen gericht op de groei en behoeften van de ander en verrijkt tegelijkertijd de gever.
Deze vorm van liefde komt altijd bij je terug, omdat deze vorm van liefde je nooit verlaat.
Onvoorwaardelijke liefde is geen eenrichtingsverkeer, onvoorwaardelijke liefde vermeerdert zichzelf. Onvoorwaardelijke liefde is als een boemerang, je ontvangt volledig wat je geeft op het moment dat je geeft, omdat deze liefde onuitputtelijk is.

En uiteindelijk begint het opbouwen van vertrouwen door een kind bij het krijgen van onvoorwaardelijke liefde.

Dan sta je met 1-0 voor, omdat het fundament van je leven rust op een onverwoestbaar vertrouwen.

 

Hoe staat het met jouw vertrouwen?
Laat het weten in een reactie!

read more
Paula-Willemijn van RooijenVertrouw jij de liefde?

7+ Tips voor nieuwe gedachten

7+ Tips voor nieuwe gedachten www.naarjezininjeleven.nl Zingeving Spiritualiteit

Als je gewoontegedachten doorbreekt, maak je ruimte voor nieuwe gedachten.

Als je stopt met negatieve gewoontegedachten komt er ruimte voor innerlijke groei.

Als je innerlijk groeit, ervaar je meer rust, harmonie en innerlijke vrede en krijgen zelfverwerkelijking en (zelf)transcendentie een kans. Dat zijn ingewikkelde woorden voor het vinden van je roeping, je bestemming en bestendige gelukzaligheid.

Dit zijn werkelijk ‘nieuwe gedachten’: nieuwe beelden en opvattingen, die ontstaan door inspiratie en intuïtie.

Hoe?
Wat kun je doen?

Hier zijn 7+ tips.

 

Tip 1: Maak er tijd en ruimte voor

Maak elke dag tijd ervoor.
5 Minuten, of 10 minuten of een half uur, net wat jou haalbaar lijkt.
Spreek af met je huisgenoten dat ze je niet storen in die tijd.
Zet je telefoon en computer uit.

Ruim een plekje in waar je stil kunt worden en schrijft of mediteert.

Sommige mensen willen dat helemaal inrichten (Boeddhabeeldje, wierook, kaarsje, leuke kussentjes, e.d.).
Anderen hebben genoeg aan een lege tafel en een stoel.

Maak jouw keuze en probeer het uit.

Maar ga het doen.

 

 

Tip 2: Maak je hoofd stil

Bijvoorbeeld zo:

Ga op een rechte stoel zitten, leg je handen op je bovenbenen en tel langzaam van 1 tot 10, en dan opnieuw van 1 tot 10.

Twee minuten is een prima start.

Niemand houdt dat namelijk vol.

Je bent aan het tellen: “1…., 2…, 3…,” En voor je het weet raast er weer van alles aan gedachten voorbij: Je schoonmoeder, de boodschappen, oh ja dat ene mailtje even sturen, noem maar op….

Geen paniek!

Besef dat je aan het denken bent.
Herinner jezelf eraan dat je aan het tellen was en ga verder: 1…, 2…, 3… enzovoorts.

Al lijkt het zinloos, voor het vermogen in jou dat werkelijk stil kan zijn is dit een weldaad.

Het stil maken van je hoofd is een ambacht, oefening baart kunst. Na verloop van tijd merk je dat je kalmer wordt in je hoofd, dat je makkelijker je gedachten ombuigt en vanuit de stilte komen bij tijd en wijle nieuwe inzichten op.

 

Tip 3: Breng je hart tot rust

Er zijn leuke apparaatjes verkrijgbaar voor hartcoherentie.

Hartcoherentie is een lichamelijke toestand waarin je minder tot geen emotionele stress ervaart: hier lees je er meer over.

Zelf meet ik dat ik hartcoherentie heb tijdens gebed.

Dat was wel grappig om te ontdekken. Dus ik gebruik geen apparaatje meer, maar ik bid.
Als jou dat meer aanspreekt dan gebruik je gewoon de gebeden die voor jou een weldaad zijn.

Je hart kun je ook tot rust brengen door te schrijven.

Je schrijft van je af wat je bezig houdt. Vaak krijg je nog extra inzicht in je beweegredenen en je levensthema’s als je schrijft over wat je ervaart en meemaakt in je leven.

 

Tip 4: Ga sporten

Zet je lijf aan het werk en ga sporten.

Hardlopen, fietsen, roeien, fitness, teamsporten, er is van alles te verzinnen.
Zelfs een half uur wandelen per dag is al oke.

Doe wat je kunt, maar doe iets in plaats van niets.

Het doet je lijf goed en je organen. En het grote voordeel is dat je endorfinen aanmaakt, hormonen die een gevoel van welbehagen en geluk geven. Dus niet ‘don’t worry, be happy’, maar ‘be active and happy’.

 

Tip 5: Eten voor een goed gevoel

Gezond eten is het beste wat je kunt eten.

Genoeg water drinken is broodnodig.

Gezond eten houdt je lichaam, je denken en je gevoelens ‘gezond’.
Er is veel informatie te vinden over gezond eten, super foods, brain foods e.d.
Teveel om hier te noemen.

Misschien ben je al bewust gezond aan het eten, zo niet: oriënteer je dan eens op voedsel zoals het van nature bedoeld is.
Natuurlijk voedsel is vers, zonder gif, onbewerkt en zo puur mogelijk.

Let vooral op het effect van wat je eet: voel je je kalm, helder en energiek? Slaap je goed?

 

Tip 6: Vul je dag met inspiratie

Dat kan ook tijdens je werk: zet klassieke muziek op of doe een citaat dat je raakt in een lijstje en zet het op je werkplek. Lees boeken die je blik verruimen en waardoor je je geïnspireerd voelt zelf ook te willen groeien. Luister naar luisterboeken in de file of op de fiets.

Wat klassieke muziek betreft is er een leuk experiment met live muziek op de intensive care van het UMC in Utrecht. Hier lees je er meer over.

Van oudsher al heeft muziek een helende functie voor lichaam en geest.
Dus zet tijdens het schoonmaken, de afwas e.d., iets heel moois op en laat het je meevoeren naar nieuwe verten in je geest.

 

Tip 7: Vraag hulp als je er niet alleen uitkomt.

Blijf niet in je eentje zitten tobben met schuld, schaamte, angst, verdriet en boosheid.

Iedereen maakt wel eens rottige dingen mee die je uit je evenwicht halen. Je baalt er dan stevig van, misschien een paar dagen, maar gaandeweg pep je jezelf weer op en pak je draad weer op.

Als het maar duurt en duurt met die negativiteit ben je een dief van je eigen levenslust en je geluk.

Vraag hulp, we zijn op de wereld om elkaar te helpen.
Twee weten meer dan een, samen zijn we meer dan twee.

 

Last but not least: Stop nooit met beginnen en begin nooit met stoppen.

Nieuwe gewoontes kosten gemiddeld zo’n dertig dagen voordat het gewend is.
Wees mild voor jezelf als blijkt dat je een en ander helemaal vergeten bent te doen.
Begin gewoon weer opnieuw.

 

Laat je me weten wat je aanspreekt?

Dit lijstje met tips is natuurlijk niet volledig. Staat er iets niet op dat jou wel goed bevalt? Deel het onder dit blog. Jouw tip is misschien wel precies wat een andere lezer zoekt!

Waarom je niet alles moet geloven wat je denkt lees je hier

 

 

read more
Paula-Willemijn van Rooijen7+ Tips voor nieuwe gedachten

Geloof jij alles wat je denkt?

Geloof je alles wat je denkt negatieve gedachten transformatie persoonlijke ontwikkeling

 

We denken duizenden en duizenden gewoontegedachten per dag. Gewoontegedachten zijn gedachten die we automatisch denken. Het zijn gedachten waar we in geloven. En soms denken we  die gedachten zo razendsnel dat we ze niet eens opmerken.

Wat is hier nou het probleem?

Negativiteit is een probleem

Gewoontegedachten waar we in geloven dat we dik, dom, lelijk, niets waard, onhandig, niet geschikt, raar, vies, slecht, verkeerd enzovoorts zijn. Dat we niet goed genoeg zijn.
Maar deze conclusie kunnen we alleen maar trekken in vergelijking met een ander.
Dus als we stoppen met onszelf te vergelijken met anderen zijn we al een groot deel van het probleem kwijt.
Wat overblijft is dat het ‘niet leuk’ is of voelt. Die ervaring ligt al veel dichter bij de momentopname van wat er is op dat moment. En ook zo’n moment gaat weer voorbij.

 

Geloven in een vaststaand zelfbeeld is een probleem

Het probleem is dat gewoontegedachten ons zelfbeeld in stand houden.
Het zelfbeeld is het verhaal dat we aan onszelf vertellen over wie en hoe we zijn. En dat zelfbeeld geldt voor gisteren, vandaag en morgen. Het verandert niet in de tijd.
Dat is eigenlijk raar, want wij veranderen wel.
Ons lichaam verandert. Na jaren kun je zien dat je ouder geworden bent. Ons lichaam verandert van minuut tot minuut, van seconde tot seconde. Je cellen delen zich, groeien en sterven af. Je organen en je DNA vernieuwen zich keer op keer.
Onze gewoontegedachten hebben daar geen boodschap aan, ons zelfbeeld staat vast.
Maar een zelfbeeld is gebaseerd op overtuigingen die je voor waar aanneemt. En misschien zijn ze helemaal niet waar. Misschien zijn ze helemaal niet volledig…

 

 

Niet onderzoeken van je gewoontegedachten is een probleem

Het probleem is dat je niet kritisch kijkt naar gewoontegedachten, want ze gaan automatisch. Maar je gewoontegedachten bepalen wel een groot deel van wat je doet en zegt, dus van je gedrag. En je gedrag bepaalt voor een deel wat het resultaat is, wat het je oplevert of hoe je omgeving op jou reageert.

 

Het probleem is dat je je eigen innerlijke gevangenis bouwt

Het probleem is dat negatieve gewoontegedachten je innerlijk gevangen houden. En ze zijn daarin effectiever dan welke tralies ook. Juist doordat ze automatisch gaan. Juist doordat je ze vaak ook niet opmerkt. Je bent eraan gewend, het lijkt ‘normaal’. En dag in dag uit bevestig je aan jezelf dat het nou eenmaal zo is.

 

 

Hoe kom je aan gewoontegedachten?

Op twee manieren.

Je nam ze over van je omgeving. Dat zijn vaak de varianten op ‘zo hoort het nou eenmaal’.
En de varianten op ‘zo ben ik nou eenmaal’.
En alles wat te maken heeft met ‘zo zit de wereld nou eenmaal in elkaar’.

Je maakte ze zelf als oplossing voor een probleem eerder in de tijd. Deze gedachten zorgen voor een innerlijke ontspanning waardoor je de pijn van het probleem niet hoeft te voelen.
Het zijn gedachten over jezelf ‘ik ben geen kind van mijn ouders, ik ben te vondeling gelegd’. ‘pappa kan het niet helpen dat hij zoveel drinkt, ik moet zorgen dat hij blij is.’ ‘als ik later groot ben, …’

 

 

Het is de moeite waard alles wat je niet blij maakt te onderzoeken. Elke negatieve gedachte te onderzoeken, of het nu over jezelf gaat of over een ander.

Negatieve zelfpraat maakt jou klein en ellendig. Negatieve praat over de ander barst van de oordelen. Oordelen over hoe de ander niet deugt of oordelen over hoe de ander zou moeten zorgen dat jij het fijn hebt. Maar uiteindelijk kom je altijd uit bij wat jou ontbreekt en wat jou pijn doet.

 

Is er in al dat geraas wel plaats voor een nieuwe gedachte?

Gelukkig wel, daarvan zijn talloze voorbeelden te vinden. Alles wat je inspireert bijvoorbeeld. Alles wat je op andere gedachten brengt bijvoorbeeld 🙂 . Nieuwe indrukken opdoen bijvoorbeeld in de natuur, door kunst te bekijken, muziek te luisteren, muziek te maken, te tekenen of te schilderen, of over een heel nieuw onderwerp lezen, door meditatie, door gebed. Door geïnspireerde boeken te lezen, van mystici, heiligen en wijsheid leraren.

 

 

Wijsheid begint bij zelfkennis.
Wat in onze tijd een beetje is ondergesneeuwd is het besef dat de mens twee naturen heeft.

We horen als mens voor een deel bij de aarde, de materie en de eindigheid. Daarover horen we het meeste. Het nieuws staat bol van de negativiteit van oorlog, conflicten, haat, strijd, moord en ander leed.

En we zijn als mens een geestelijk wezen, gericht op het spirituele, het goddelijke en het tijdloze zijn.
Elke eenheidservaring in de natuur, tijdens meditatie of gebed, of waar ook, vervult ons en vernieuwt ons. Zo’n ervaring gaat boven ons denken uit. Zou je het willen beschrijven dan lukt dat maar voor een deel. Woorden schieten tekort. Maar werkelijk is het wel, vaak dusdanig dat het dagelijkse leven na zo’n ervaring wat plat, kleurlozer en minder stralend lijkt.

 

Erkennen dat er twee naturen zijn in de mens, en dus in jezelf, is een sleutel tot innerlijke bevrijding.

Wat vaak gebeurt is een vlucht in het hogere. Dat is een valkuil, want het wijst het lagere af.
Iets buitensluiten werkt wel voor inbrekers en loslopende katten, niet voor delen van jezelf.
Zolang er geen vrede en vertrouwen in jezelf is in alle opzichten, zal jouw pijn, verlatenheid en boosheid gezien willen worden. Jouw negativiteit is dan nog niet geneutraliseerd en nog niet getransformeerd.

Het enige dat werkt is beide naturen erkennen, waarderen en aanvaarden met al je makkes en met al je talenten. En jezelf de kans geven om te groeien.

Als mens staan we tussen hemel en aarde. We staan met onze voeten in de klei en de modder en reiken naar de hemel. En het is hier, op dit moment, de juiste plaats om te beginnen met onze groei een bevrijd mens te worden.

Dan zijn we in contact met wie we werkelijk zijn.

Dan zien we veel beter wat ons pad in dit leven is.

Dan is er harmonie, vrede en vertrouwen omdat het zo bedoeld is en goed is.

Dan is er de zin om ons leven te willen leven en te bouwen aan wat er werkelijk toe doet.

Daar wordt de wereld een stuk mooier van!

Waardevol!

Zinvol!

 

Hoe je je het nou praktisch aanpakt? Daarover vertel ik volgende keer.

Wil je een reactie geven? Heb je een vraag?
Je kunt me mailen: klik hier.
Je kunt ook hieronder een reactie geven op het artikel.

 

read more
Paula-Willemijn van RooijenGeloof jij alles wat je denkt?

10 Tips hoe je toch liefde en aandacht kunt delen als je die zelf nog tekort komt

De zwarte Zwadderneel en Ollie B Bommel www.naarjezininjeleven.nl

In de verhalen over Ollie B. Bommel, geschreven en getekend door Maarten Toonder, duikt op een gegeven moment de Zwarte Zwadderneel op.
De Zwarte Zwadderneel predikt straf en verdoemenis.

Alles, positief of negatief, is aanleiding voor een oproep tot spijt en inkeer.
Straf, boete, verdoemenis en schuld zijn vaststaande feiten voor hem.
In zijn wereld is het somber gesteld met de dingen.
Zijn paraplu heeft hij altijd bij zich. Overal waar hij komt, is hij namelijk vergezeld van zijn persoonlijke regenbui. Binnen of buiten, rond de Zwarte Zwadderneel regent het altijd.

Zo kan het innerlijk ook met jou gesteld zijn als je tijdens je opgroeien te maken had met verkeerde zorg.

Verkeerde zorg is teveel van het slechte, te weinig van het goede of teveel van het goede. Verkeerde zorg veroorzaakt een moederwond of vaderwond, die aan de basis komt te staan van jou als volwassene met ongeheelde kinddelen.
Jouw natuurlijke behoeftes blijven (deels) onvervuld, je voelt je niet compleet en kijkt somber of boos tegen de dingen aan.

Schaamte en schuld zijn metgezellen op je pad.
Bij jou is de Zwarte Zwadderneel wel vaak op bezoek.

 

Tegelijkertijd kan echt contact met mensen die voor jou veilig voelen, je heel erg steunen in je persoonlijke ontwikkeling en het helen van oude pijn.
En je hebt ongetwijfeld ook de behoefte om mensen die jij aardig vindt te steunen en te troosten als zij het moeilijk hebben.

 

Kun je anderen liefde en aandacht geven als je die zelf tekort komt?
Zelfs als je zelf er grote behoefte aan hebt?

Ja, dat kan. Daarvoor geef ik je 10 tips.
Daarmee wordt de Zwarte Zwadderneel al snel een vage herinnering.

 

Tip 1. Stop met vergelijken.

Stop met jezelf met anderen te vergelijken www.naarjezininjeleven.nl

Door de verkeerde zorg krijg je de overtuiging niet goed genoeg te zijn.
En wat je vervolgens gaat doen is vergelijken.

‘Niet goed genoeg’, of ‘te dik’ (lelijk, verlegen, wild, lang, klein, e.d.) zijn voorbeelden van de negatieve conclusies die je over jezelf trekt.
Zo praat je jezelf helemaal de put in.
Stop ermee.

 

Tip 2. Benader de ander op basis van gelijkwaardigheid.

Benader de ander op basis van gelijkwaardigheid www.naarjezininjeleven.nl

Ieder mens verlangt naar innerlijke rust, tevredenheid en geluk.
Als mens zijn we ieder waardevol en onvervangbaar.
Daarin verschillen we niet van elkaar, daarin zijn we van gelijke waarde.

 

Tip 3. Wees dankbaar.

Wees dankbaar www.naarjezininjeleven.nl

Straf, boete, verdoemenis en schuld helpen je alleen maar verder de put in.
Het begin van het helen van oude pijn en het delen van liefde en aandacht begint met dankbaarheid.
Het is een van de eerste oefeningen die ik geef aan de mensen met wie ik werk.

Waar ben jij dankbaar voor?
Richt je aandacht er op, al is het maar één ding, dat is genoeg.
Voel de dankbaarheid en voel hoe goed dat voelt.

 

Tip 4. Kijk met liefdevolle vriendelijkheid naar jezelf en naar de ander.

Kijk met liefdevolle vriendelijkheid naar jezelf en naar de ander www.naarjezininjeleven.nl

Kijken in de zin van zien en kennen met je hart en met je geest.
Oefen met welwillend naar jezelf kijken, met genegenheid voor je goede kanten en genegenheid voor wat nog niet een succes is.
“Almachtige, leer mij opstaan, vallen kan ik zelf”, 🙂 is in dit kader een goed uitgangspunt.

We leren van onze fouten, we leren door onze fouten.
In die zin hebben we fouten zelfs nodig om erachter te komen wat wel of niet werkt.
Dat geldt voor iedereen.
We zijn allemaal werk in uitvoering in onze ontwikkeling.

 

Tip 5. Blijf geaard.

Blijf geaard www.naarjezininjeleven.nl

De meest snelle manier om in je lichaam te wonen en te aarden is je adem.
Let op je adem.
Aandacht houden voor je adem is een heel effectieve manier om te zorgen dat je geaard blijft.

Vind je iets spannend in een situatie?
Zorg dan dat je tot in je onderbuik ademt.
Daar word je vanzelf kalm van.

 

Tip 6. Heb onvoorwaardelijk positief respect.

Heb onvoorwaardelijk positief respect www.naarjezininjeleven.nl

Dit is het onvoorwaardelijk accepteren van de ander, ongeacht wat de ander zegt of doet.
Tenzij het gevaar voor jou oplevert.
Is dat het geval?
Dan moet je wegwezen uit de situatie!

Het is altijd een diepgaande opluchting als we onze eigen maskers, afweermechanismen, pantsers los kunnen laten en kunnen vertellen over onze diepste angsten en boosheid, en kunnen ontdekken dat we nog steeds geaccepteerd en aanvaard worden.

 

Tip 7.  Luister om te begrijpen.

Luister om te begrijpen www.naarjezininjeleven.nl

Als je echt goed naar een ander wilt kunnen luisteren, moet je eerst goed naar jezelf kunnen luisteren.
Luisteren in de zin van begrijpen, jezelf verstaan. Dat is luisteren met je hart en met je geest.

Met een moederwond of vaderwond zal je vaak last hebben van ongezonde grenzen.
Dan kun je moeilijk onderscheid maken tussen wat nou eigenlijk bij jou hoort en wat bij de ander hoort.
In alles wat je hoort, spelen dan bijvoorbeeld vragen mee als: ‘Wat betekent dit voor mij?’ of ‘Wat kan ik nu zeggen om mijn zin te krijgen?’

 

Tip 8.  Zitten met wat is.

Zitten met wat zich aandient www.naarjezininjeleven.nl

Niet ermee blijven zitten 🙂 , maar uithouden wat zich aandient.
Zitten met wat is.

Iedereen die mediteert komt dit bijvoorbeeld tegen.
Het ongeduld, de kramp in je benen, de eindeloze tijd waar je mee vecht omdat je wilt mediteren, maar eigenlijk het liefst subiet zou stoppen.
En dan toch: zitten met wat is. Ook als het echt moeilijk is.
Dit is een van de lastigste voor die westerse mensen, die ‘maakbaarheid’ hoog in het vaandel hebben.

 

Tip 9. Eigen je de pijn van de ander niet toe.

Eigen je de pijn van de ander niet toe www.naarjezininjeleven.nl

Hoeveel je ook herkent, of hoeveel er ook wordt opgeroepen door de ander, eigen je niets toe.
Natuurlijk kan het zo zijn dat de pijn van de ander jouw pijn naar boven brengt.
Maar de pijn van de ander is van de ander.
Net als zijn of haar oplossingen.

 

Tip 10. Oordeel niet.

Oordeel niet www.naarjezininjeleven.nl

Nooit.

 

Samenvattend:

Kun je anderen liefde en aandacht geven als je die zelf tekort komt?
Zelfs als je er grote behoefte aan hebt?

Ja, dat kan.

Deze 10 tips wijzen je de weg. Start met de tip die je makkelijk kunt doen.
En bouw je repertoire van liefde en aandacht stap voor stap uit.

Heb geduld met jezelf als het soms lastig is.
Niet de Zwarte Zwadderneel, maar jij die volhoudt wint.
Succes!

 

Welke tip vind jij de beste?
Welke tip mis je?
Laat het me weten in een reactie.

read more
Paula-Willemijn van Rooijen10 Tips hoe je toch liefde en aandacht kunt delen als je die zelf nog tekort komt

Houden schaamte en angst je af van een liefdevol leven?

Talloze denkers en schrijvers stippen steeds weer aan dat allerlei enge dingen, zoals schaamte en angst, ons weg houden van de beste versie van onszelf. Ze houden ons klein, vies en onwaardig.

Charles Whitfield, Alice Miller, John Bradshaw, Pia Mellody, Roberto Assagioli, Erik Erikson, Aleid Schilder, Marianne Williamson, allerlei hedendaagse denkers en schrijvers leggen er de nadruk op.

 

Schaamte en angst zijn vijanden van waardering en liefhebben
Ook in de Aloude Wijsheid blijft het steeds een spil waar de kiem van transformatie om draait.

Jezus zegt bijvoorbeeld: “Gij zult uw naasten liefhebben als uzelf.” In een cultuur vol vrijheid is zo’n gebod, met de tekst ‘Gij zult’, niet zomaar welkom. Die weerstand is een hindernis om te begrijpen wat hier staat.

Als je het leest als toekomstvoorspelling, als toekomstige tijd, is het strenge er vanaf.

Dan staat er: het zal onafwendbaar zo zijn dat je je naaste zult liefhebben als jezelf.
Er staat ook: de mate waarin je van jezelf houdt, is de mate waarmee je anderen kan waarderen en liefhebben.

Schaamte en angst zijn vijanden van waardering en liefhebben. Ze helpen je helemaal niet, nooit.

Kwetsbaarheid heeft een slechte reputatie…
Ook kwetsbaarheid heeft een slechte reputatie in een cultuur waarin je mondig, zelfverzekerd, zelfbewust, gezond, jong en mooi hoort te zijn.
De emotionele filmpjes op bijvoorbeeld Facebook, die gaan over het redden van de zwakkeren, zijn heel erg populair. Bijvoorbeeld de stoere brandweermannen die uren bezig zijn om op een drukke weg een nest jonge katjes uit een overstortput van de riolering te bevrijden.
Het zwakke wordt bevrijd en gered door de stoere helpers.

Maar zelf kwetsbaar zijn…

Je zelf kwetsbaar durven voelen…

Dat is zo makkelijk nog niet.

Hoewel het niet leuk lijkt, niet uitnodigt, en soms heel pijnlijk is, is en blijft kwetsbaarheid een voorwaarde als je voor een liefdevol leven met authenticiteit en intimiteit wil kiezen. Zonder kwetsbaarheid kan dat niet.

 

 

Welke spiegel houdt kwetsbaarheid mij voor?
Als therapeut publiceer ik online artikelen. Dat is heel zichtbaar.
Ik stel me open en loop het risico op afwijzing, kritiek en oordelen.
En dat is niet mijn hobby.

Als therapeut vraag ik aan de mensen waarmee ik werk om zich open te stellen en ook alles te ervaren wat hen belemmert. Daardoor kan hun doel, een liefdevol leven met authenticiteit en intimiteit, wel worden bereikt.
Dat vraagt moed en vertrouwen, die soms van heel verder moeten komen.

De denkers en schrijvers die de nadruk erop leggen dat allerlei enge dingen, zoals schaamte en angst, ons weg houden van de beste versie van onszelf, houden ook mij een spiegel voor.

Waar saboteren mijn schaamte en angst mij?

Waar beroof ik mezelf van de kans de beste therapeut, schrijver, geestelijke, vriend of vriendin, en partner te zijn die ik kan zijn?

Schaamte is niet hetzelfde als schuld en spijt
Wat we niet moeten doen is schuld en spijt verwarren met schaamte.
Schuld en spijt kunnen logische reacties zijn op dingen die je beter had kunnen doen, of liefdevollere woorden die je had kunnen spreken.

Als het gezonde schuld en spijt is, dan hebben deze gevoelens een natuurlijk verloop.
‘Natuurlijk’ wil zeggen: een concrete aanleiding en een beperkte levensduur. Je kunt schuld en spijt herkennen voor wat ze zijn, het is logisch en verklaarbaar.

Gezonde schuld en spijt verstoppen zich niet of vermommen zich niet. Ze gaan over een specifieke situatie of handeling. Je weet wat je eigenlijk wel had moeten doen.

Je weet nu wat je in de toekomst beter kunt doen.

En je kunt het als het ware afsluiten doordat het je in het heden niet langer belemmert. Daarmee is het afgehandeld en kun je verder.

 

Wat schaamte wel is
Schaamte is als een mist die overal in doordringt.
Het is het gevoel dat we ten diepste, in onze kern, niet goed genoeg zijn.
Daardoor raakt alles wat we denken, doen en ervaren besmet met uitzichtloze en verlammende negativiteit. Schaamte wil ons overtuigen dat we niet in staat zijn tot beter en een beter leven niet verdienen.

Als we de knopen van schaamte, teveel schuldgevoel en teveel spijt gaan ontwarren dan ontdekken we een doolhof van allerlei stemmetjes en gedachten, die als een soort ongedierte uit allerlei kieren in onze geest tevoorschijn komen. Dat is inderdaad een belangrijk deel van het werk om je innerlijk op te schonen.

Vaak zijn die nare, negatieve stemmetjes en gedachten de uitspraken en overtuigingen van anderen.
In het geval van oude pijn, je moederwond en vaderwond, zijn het de boodschappen die je kreeg van je ouders en verzorgers in je gezin van oorsprong. Dit onderscheid kun je gaandeweg steeds beter gaan herkennen en zo kun je knopen van schaamte en angst gaan ontwarren.

 

Hoe ik eindelijk mijn vervloeking ontdekte
Soms duurt het lang voordat je een cruciale knoop ontwart. Bijvoorbeeld duurde het voor mij werkelijk tientallen jaren voor ik deze kon zien voor wat het werkelijk was: “Als je niet naar mij luistert, zal het slecht met je aflopen!”

Wat het voor mij werkelijk was? Een vervloeking.

Dat was het nieuwe aan deze riedel.
Want wat mij met de paplepel werd ingegoten was gehoorzaamheid aan de richtlijnen, beter gezegd bevelen, van mijn moeder, die als een eersteklas drilsergeant haar methode van opvoeding gestalte gaf.
De vervloeking is mij heel erg lang ontgaan.
Omdat ik niet buiten de kaders van de door haar opgelegde gehoorzaamheid kon kijken, al was ik een rebel.
Ik bleef in een soort dialoog met deze uitspraak verstrikt, al ging ik mijn eigen weg en leidde ik mijn eigen leven. Maar ik had mezelf nog niet van deze vervloeking bevrijd.

Tot het me op een keer opeens inviel. Een ‘aha!’ momentje.
Ik was verbijsterd, sprakeloos.
Het is een vervloeking! Dat is wat het is!

En op het moment dat ik het kon zien voor wat het was had ik tegelijkertijd de innerlijke kennis om te weten dat het klinkklare nonsens was, zo’n vervloeking.

De macht was gebroken.

Het is verdorven om een ander een slecht lot te voorspellen, omdat je zelf de controle dreigt te verliezen.

“Als je niet naar mij luistert, zal het slecht met je aflopen!”, is een uitspraak met een beperkte geldigheid.

Het is een uitspraak die hoort bij wraak en haat, controlezucht… en uiteindelijk angst.

 

 

Sterker dan de dood, is de liefde
“De liefde zal nooit vergaan”, zegt de apostel Paulus, “wanneer het volmaakte komt, zal wat beperkt is verdwijnen.” Sterker dan de angst is de liefde, wist ik op het moment dat ik de vervloeking als zodanig herkende.

En wat is de liefde dan?

Bijvoorbeeld het voornemen en de bereidheid om de ander te stimuleren in groei en ontwikkeling, om het beste worden dat die ander in zich heeft. Dat gaat alleen maar lukken, als je het jezelf ook gunt en geeft.

En wat daarvoor nodig is, is het vertrouwen dat je ertoe doet, dat je thuis bent in dit universum.

Dat je een unieke rol te vervullen hebt die niemand ooit over kan doen.

Dat het goed is dat je er bent.

Dat jouw stem gehoord mag worden.

Dat jij de wereld een stukje beter kan maken.

Dat je werkelijk het beste van jezelf kunt zijn.

En dat is onvervangbaar waardevol.

 

 

Heb jij al die nare en negatieve stemmetjes achter je kunnen laten?

Heeft het artikel je nieuw inzichten gegeven?

Vertel het in een reactie!

 

read more
Paula-Willemijn van RooijenHouden schaamte en angst je af van een liefdevol leven?

Valentijn mijn: “Liefde is een werkwoord!”

Valentijnsdag Liefde is een werkwood www.naarjezininjeleven.nl

Valentijn mijn: “Liefde is een werkwoord!”

Wat zou het fantastisch zijn als je Valentijn ook je grootste vriend en kameraad blijft!
Blijft ja, niet voor even, maar voor altijd!

 

Valentijnsdag je leven lang?

Op 14 februari is het elk jaar Valentijnsdag. De dag waarop we – vaak anoniem – een mooie kaart sturen aan degene die ons hart in vuur en vlam zet.
En wat een feest als de liefde wordt beantwoord! Dan kunnen we ons geluk niet op.
Een leven vol liefde en romantiek ligt voor ons. Met deze soulmate ben ik meer dan ik was.
Het leven is volmaakt.
Deze relatie kan alleen maar fantastisch worden.

Totdat je ontdekt dat er sokken slingeren, dopjes van tandpastatubes los liggen, ‘op tijd thuis’ een ander tijdstip is dan jij wenst, je schoonfamilie wel heel bijzonder is in negatieve zin, en je langzaam met de handen in het haar komt te zitten.
Wat kun je doen?
Wat is er veranderd?
Hoe krijg je de volmaaktheid terug?

Het mooiste cadeau dat je jezelf kan geven, is jezelf te helen. Paula-Willemijn

Problemen horen bij het samenleven

Nou, zegt Alfons Vansteenwegen, die volmaaktheid kun je vergeten.
“Problemen zijn inherent aan het samenleven,” stelt hij.
“Dat is gezond.”
“Het is belangrijk om in een huwelijk niet per se honderd procent huwelijksgeluk na te streven. Als je dat probeert, dan ben je bezig iets onmogelijks na te streven.”

 

Een huwelijk in psychologische zin

De term huwelijk gebruikt Vansteenwegen voor een huwelijk in psychologische zin.
Hij bedoelt hiermee samenleefrelaties tussen twee volwassenen.
Dus een huwelijk, of hertrouwd samenleven, samenwonen, of een samenlevend partnerschap met of zonder kinderen.

Wat is een goed huwelijk?

Romantiek mag dan aanleiding zijn voor een huwelijk. Een huwelijk is meer dan romantiek.

Wat is dan een goed huwelijk?
“Een goed huwelijk is een huwelijk waarin uiteindelijk datgene wat ik eruit haal, de winst die erin zit, zwaarder weegt dan de inspanningen en de pijn,“ aldus Vansteenwegen.

Liefde is een werkwoord

En hoe je daar achter kunt komen en wat je in een relatie zelf in de hand hebt, daarover schreef hij het boek Liefde is een werkwoord.

cover boek Liefde is een werkwoord www.naarjezininjeleven.nl

Hier ligt het boek op mijn werktafel. Pen en papier bij de hand om aantekeningen te maken, dan dringt de inhoud voor mij het beste door. Maar terug naar het boek: Vansteenwege heeft nog meer te melden…

Een huwelijk heeft kleine en grote verschillen

Al vroeg in het boek vertelt Vansteenwegen over de kleine en grote verschillen die de twee partners onherroepelijk tegen zullen komen in hun huwelijk. En hij zegt: “Die verschillen gaan terug op wat elk in het gezin van oorsprong gewend was.“

De kleine verschillen zijn dingen die op zich helemaal niet zo erg zijn. Maar ze komen wel steeds terug. Kleine dingen waar je je net wel aan ergert.

En die grote verschillen?
“De grote verschillen zijn de verschillen in wat beiden verwachten in een relatie te moeten geven en te zullen krijgen.” Bijvoorbeeld wat het betekent man of vrouw te zijn.
Bijvoorbeeld de dingen die je vroeger zag en waarvan je dacht ‘dat nooit’. Of ‘dit wil ik later ook’.

De grote invloed van jouw gezin van oorsprong

Als jij in een disfunctioneel gezin opgroeide heb je misschien wel een lange lijst met ‘dat nooit’.
Of je hebt maar een vaag idee van wat je in je relatie wel wilt.
Of misschien waren er extreme beelden over wat een man of vrouw was. En voel je je daar helemaal niet prettig bij, maar de woorden ontbreken. Dat is echt lastig.

Als in jouw gezin van oorsprong steeds ruzie was, dan zijn de tips voor goed onderhandelen, die Vansteenwege geeft in het boek, niet makkelijk. Als jouw mening er niet toe deed, hoe word je dan wel assertief om voor jezelf te zorgen in je relatie met je hartendief?
Voor je het weet gaat hij of zij met veel meer op de loop dan je lief is!
En dat wil je natuurlijk ook weer niet.

Een goed huwelijk is een huwelijk waarbij de winst zwaarder weegt dan de inspanningen en de pijn. www.naarjezininjeleven.nl liefde valentijn

Je kunt je leven helen

Met ongeheelde pijn uit je jeugd, je moederwond, loop je tegen allerlei extra belemmeringen en onbewuste patronen op. Het mooiste cadeau dat je jezelf kan geven, is jezelf te helen.

Daardoor kun je weer leven vanuit je essentie en vanuit je talenten.
Daardoor wordt het leven echt leuk en mooi.
Daardoor kun je bouwen aan echte relaties met mensen die dat snappen en er zelf ook mee bezig zijn.
Dan wordt de liefde een bron van groei en geluk.

Aanrader:

Ik vind het een super goed boek. Heel goed leesbaar en heel toegankelijk geschreven.
Dat vind ik niet alleen, want ik lees de eenenveertigste herdruk!
Dat is een gigantisch aantal.
Stiekem hoop ik op zoveel herdrukken van mijn boek, het is echt ongelofelijk veel.
Het boek telt ruim 260 pagina’s.
Er staat teveel informatie in om hier samen te vatten.

Nieuwsgierig? Ga het lezen, zou ik zeggen.
En probeer de oplossingen ‘ns uit.

Lukt dat niet goed? Heb je last van ongeheelde pijn uit je jeugd?
Heel dan je moederwond!
En wie weet wordt jouw Valentijn je beste kameraad! Voor altijd!
En zijn de problemen die horen bij het samenwonen gewoon een signaal om de relatie samen nog beter te maken. Zodat het iedereen ten goede komt.

Zinvol!

Waardevol!

Ga jij het boek lezen?
Heeft het artikel je nieuw inzichten gegeven?
Vertel het in een reactie!

Boekgegevens:
Prof. dr. Em. Alfons Vansteenwege (2011 (1988). Liefde is een werkwoord, spelregels voor je relatie. Uitgeverij Lannoo, Tielt.
read more
Paula-Willemijn van RooijenValentijn mijn: “Liefde is een werkwoord!”

Altijd winnen en niemand verliest? Wablief? (deel 3 van 3)

winnaarsdriehoek dramadriehoek www.naarjezininjeleven.nl

Samenvatting van deel 1, deel 2 en deel 3

Als mens worden we mens onder de mensen.
We hebben mensen nodig om mens te zijn.
Maar in communicatie en samenwerking kan ook veel misgaan.
De dramadriehoek is een manier om te analyseren welke disfunctionele communicatie en samenwerking er is in een situatie, of organisatie.
Wat wel helpt is vertrouwen op jouw innerlijk kompas en werken aan je bewustwording.
Als jij nog hinder hebt van je moederwond en vaderwond dan is dat lastiger, maar niet onmogelijk.
Gezonde en effectieve communicatie en samenwerking ontstaan als je gebruik maakt van de winnaarsdriehoek.

 

Nog even terug naar de dramadriehoek, je innerlijk kompas en je extra hindernissen.

Als de dramadriehoek tot leven komt, houdt het mensen gevangen in een rollenspel dat destructief is.

Goddank heb jij ook een innerlijk kompas.
Daardoor is de dramadriehoek te herkennen aan de gevolgen ervan. Want juist ons innerlijk kompas voor heelheid en groei is in staat autonomie, eigen integriteit, waardering, openheid en respect te ervaren.

De kernovertuigingen die je je eigen maakt door je moederwond en vaderwond zijn:

  • Er iets mis is met mij
  • Ik moet eerst iets aan mezelf veranderen voordat anderen me kunnen waarderen of van me kunnen houden.

 

Hierdoor blijf je afhankelijk van de ander.
En juist afhankelijkheid is de motor achter de dramadriehoek.

De sleutel om uit de gevangenis van de dramadriehoek te ontsnappen is aandacht te geven aan hoe het voor jou voelt. Aandacht te geven aan je eigen gedachten en je eigen gedrag. En je bewust worden van je onbewuste bedoelingen. En te kiezen voor een van de rollen in de winnaarsdriehoek, die de actuele situatie verbetert voor jou en alle betrokkenen.

 

De winnaarsdriehoek

Wat wel heel goed werkt is de winnaarsdriehoek.
Het werkt goed voor jou omdat je op een positieve manier kijkt naar waar de mogelijkheden wel liggen.
Het werkt goed voor de onderlinge communicatie doordat alle betrokkenen als bekwame volwassenen worden gezien en behandeld.

Het enige tegengif voor de dramadriehoek is het tegendeel: gelijkwaardigheid.
En het besef dat er uiteindelijk enkel verantwoordelijkheid voor je eigen handelen en gevoelens bestaat.

 

Gelijkwaardigheid

“Ik ben OK, jij bent OK.” Dat is gelijkwaardigheid als uitgangspunt.
Misschien zijn jouw handelingen destructief in een situatie, of de mijne misschien wel.
Maar jij bent OK en ik ben OK.
Waarop zou je anders verantwoordelijkheid kunnen baseren?

Het is ook mooi dat dit denkbeeld in spirituele tradities en Aloude wijsheid terug komt.
“Hate the sin, love the sinner”. Haat de zonde, hou van de zondaar.
Jij bent niet je handelingen.

Als het zou kunnen bestaan dat jij niet OK zou zijn, kan er nooit sprake van gelijkwaardigheid zijn.
En hoe kan ik eigenlijk weten of ik vrij van alle blaam zou zijn?
Misschien ben ik mij niet bewust van wat ik nog niet weet?
Kan ik weten of ik alles overzie?

In de Aloude Wijsheid is ook sprake van het Goddelijk bewustzijn dat in alles leeft. Dus in jou.
En in mij.
Dat komt bijvoorbeeld tot uitdrukking in ‘tat tvam asi’.
Dat is Sanskriet en je zou het bijvoorbeeld kunnen vertalen met ‘ik ben dat’.
Voor wie het leuk vindt kan op internet hierover veel meer vinden dan ik in dit artikel kan bespreken.

‘Tat tvam asi’ brengt tot uitdrukking dat het individuele zelf verbonden is met het hoogste zelf, de oorzakelijke oergrond. Dat kun je een hogere macht noemen, of de Allerhoogste, of de Bron van alle bestaan, of God, of…
En als in mij die verbondenheid tot uitdrukking komt en ik een mens onder de mensen ben, dan bestaat deze verbondenheid in alle mensen. Ook in jou.
Dan zou je de winnaarsdriehoek ook vanuit een heel spirituele kant kunnen benaderen.

 

Verantwoordelijkheid voor jezelf

Verantwoordelijkheid nemen voor jezelf begint ermee dat je jezelf leert kennen, observeren en analyseren.
Dat je je gevoelens leert kennen, zonder dat ze het roer overnemen.
Dat je je gedachten en overtuigingen leert kennen zonder dat je ze meteen voor de hoogste waarheid aanneemt.
Dat je je doelen ijkt aan wat niemand benadeelt maar misschien zelfs iedereen ten goede komt.

In de spirituele tradities is er niet voor niets de richtlijn:
“Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet (aan)”.
Dit is de Gulden Regel die in alle wereldreligies terug te vinden is als richtlijn voor het menselijk handelen.

Zodra je je een slachtoffer, redder of aanklager gaat voelen, is het een signaal.
Als jij wilt ontsnappen aan de dramadriehoek is dit het moment dat jij op de rem trapt.
En gaat uitpuzzelen wat wel een onafhankelijke, autonome positie is in gedachten, gevoelens en gedrag.

Het nadeel is dat het je confronteert met pijn, boosheid, verdriet en angst. Daar kun je dan niet langer voor weglopen en onbewust blijven wegstoppen.

Het voordeel is dat je de beschikking krijgt over de informatie in die boosheid, pijn, verdriet en angst.
Er is altijd een onderliggend gemis, een verlies. Iets wezenlijks dat je werkelijk nodig hebt.
Het is altijd iets wat je op een positieve manier onder woorden kan brengen.
Zodra je die informatie hebt, wijst jouw innerlijk kompas naar heelheid en groei je de weg naar transformatie.
Dat mechanisme zit van nature in je ingebouwd.
Jij beschikt, diep in jezelf, over alle antwoorden die je nodig hebt.

 

Rollen in de winnaarsdriehoek

De winnaarsdriehoek bestaat uit: Assertief persoon, de Zorgzame helper en een Kwetsbaar persoon.

 

De rol van Assertief persoon:

  • Het gedrag is het opkomen voor eigen behoeften.
  • Vragen wat de ander wil.
  • ‘Nee’ zeggen tegen wat je niet wilt.
  • Feedback kunnen geven.
  • Bereidheid te onderhandelen.
  • Bereidheid zelf te veranderen om in eigen behoeften te voorzien.
  • Niet vechten om te straffen of het eigen gelijk te halen.
  • Assertief kunnen zijn en je assertief kunnen voelen.
  • Oog hebben voor de behoeften en belangen van anderen.
  • In staat ook kwetsbaar en zorgzaam te zijn.

 

De rol van Zorgzame helper:

  • Zorg hebben voor kwetsbaren, voor mensen die lijden.
  • Niet voor anderen denken.
  • Niet ongevraagd voor anderen oplossingen bedenken of opleggen.
  • Niet het probleem overnemen, tenzij dat gevraagd wordt en je dat ook wilt doen.
  • Niet meer doen dan jouw deel is.
  • Niet doen wat je zelf niet wilt doen.
  • Bereid zijn te onderhandelen.
  • In staat om zorgzaam te zijn en je ook zorgzaam te voelen.
  • In staat om assertief en kwetsbaar te zijn.

 

De rol van Kwetsbaar persoon:

  • Je kunt bang of verdrietig zijn.
  • Je kunt je kwetsbaar voelen.
  • Je kunt als gezonde volwassene oplossingen bedenken.
  • In staat zijn anderen in te schakelen als dat nodig is.
  • In staat zijn anderen in te schakelen als dat gewoon leuk is.
  • Je bewust zijn van je gevoelens als deel van de oplossing.
  • In staat tegelijkertijd te voelen en te denken.
  • In staat je oprecht kwetsbaar te voelen zonder bijbedoelingen.
  • Bereid zijn te onderhandelen.
  • In staat assertief en zorgzaam te zijn.

 

Hoe het werkt in de winnaarsdriehoek

Het speelveld in de winnaarsdriehoek is: wederzijdse betrokkenheid.

In de dramadriehoek was dat afhankelijkheid, hier in de winnaarsdriehoek is het wederzijdse betrokkenheid.
Dat betekent dat er ruimte ontstaat om vrij te zijn samen iets van betekenis te realiseren.
Ruimte om je met elkaar en je gedeelde doelen te verbinden.
Het belang van autonomie en authenticiteit staat voorop om samen iets positiefs teweeg te brengen.

De basishouding is dan ook: “Ik zorg goed voor mezelf. Ik kan voelen, denken en handelen. Jij kunt dat ook. Samen kunnen we dus mooie dingen creëren.”

Belangrijk om te weten is dat het op elk moment mogelijk is toch af te glijden naar de dramadriehoek.
Als je dat weet dan kun je ook ingrijpen om verder afglijden te voorkomen.

 

Hoe je in de winnaarsdriehoek blijft

Hoe je in de winnaarsdriehoek blijft is natuurlijk door steeds weer te observeren en analyseren wat er is, in jou en in de situatie. Leg bij wijze van spreken de lijstjes er maar naast.
Wat gebeurt er? Hoe voelt het?
Vraag hulp als je er zelf niet goed uitkomt.

Een van de belangrijkste sleutels om in de winnaarsdriehoek te blijven is om uit te gaan van niet weten.
Je kunt vooraf niet weten wat de ander belangrijk vindt, of welke waardevolle zaken er kunnen gaan ontstaan.
Als je daarentegen strak vasthoudt aan je eigen overtuigingen en eigen doelen, heb je geen open en onbevangen houding van niet weten meer. Niet dat je overtuigingen of doelen er niet toe doen, maar ze kunnen communicatie en samenwerking niet bepalen.

Zorg dat je de ander begrijpt. Stel vragen. Geef feedback. Vat samen.
Vraag of je het goed begrepen hebt. Zoek samen uit wat de zorgen zijn of de verlangens. En houd ze waar ze horen. Jouw zorgen en verlangens horen bij jou. De zorgen en verlangens van de ander horen bij de ander.

Als we assertief, zorgzaam en kwetsbaar kijken naar wat jij en ik willen, wat voor moois kan er dan ontstaan?

Het is leven is een wonder. Hoe leuk zou het zijn als we met verwondering kunnen samenwerken en samen iets beters creëren? Hoe mooi kan de wereld worden? Laten we dat avontuur tegemoet gaan!

Zinvol en waardevol!

 

Deel 1 lees je hier

Deel 2 lees je hier

 

Vind je dit artikel interessant?

Heeft het je nieuw inzicht gegeven?

Vertel het in een reactie!

read more
Paula-Willemijn van RooijenAltijd winnen en niemand verliest? Wablief? (deel 3 van 3)

Altijd winnen en niemand verliest. Wablief? (deel 2 van 3)

dramadriehoek winnaarsdriehoek Zinvolle Tips www.naarjezininjeleven.nl

Samenvatting van deel 1, deel 2 en deel 3:
Als mens worden we mens onder de mensen.

We hebben mensen nodig om mens te zijn.
Maar in communicatie en samenwerking kan ook veel misgaan. 
De dramadriehoek is een manier om te analyseren welke disfunctionele communicatie en samenwerking er is in een situatie, of organisatie. 
Wat wel helpt is vertrouwen op jouw innerlijk kompas en werken aan je bewustwording.
Als jij nog hinder hebt van je moederwond en vaderwond dan is dat lastiger, maar niet onmogelijk.
Gezonde en effectieve communicatie en samenwerking ontstaan als je gebruik maakt van de winnaarsdriehoek.

 

Hoe zit dat dan? Altijd winnen en niemand verliest?

Dit is deel 2. Hierin lees je over je innerlijk kompas en wat daar zo handig aan is.
De extra hindernissen om te ontsnappen uit de dramadriehoek door je moederwond en vaderwond worden besproken.

Tot slot is er al een voorproefje van waar het om draait in de winnaarsdriehoek.
Daarover meer in deel 3 (verschijnt begin januari 2018).

 

Eerst nog even terug naar de dramadriehoek

Als de dramadriehoek tot leven komt, worden communicatie en samenwerking belemmert.
De dramadriehoek verhindert communicatie en samenwerking.
De dramadriehoek houdt mensen gevangen in rollen die niets met verantwoordelijkheid, vrije keuzes, openheid en wederzijds begrip te maken hebben. Het houdt mensen gevangen in een rollenspel dat destructief is.

In de dramadriehoek bestaan 3 rollen. Dat zijn: de Aanklager, de Redder en het Slachtoffer.
Hier kun je meer lezen over de dramadriehoek (deel 1 van 3)

De werking, de dynamiek, van de dramadriehoek bestaat uit die drie rollen.

Een persoon kan een van deze drie rollen hebben.
Maar het is ook mogelijk om te wisselen tussen rollen.
Een Aanklager kan de rol van de Redder op zich nemen of een Slachtoffer worden.
En dan de rol weer veranderen naar bijvoorbeeld de Aanklager.

 

Goddank heb jij ook een innerlijk kompas

Doordat we een innerlijk kompas voor heelheid en groei hebben, is de dramadriehoek te herkennen aan de gevolgen ervan. Het geeft geen plezier. Je voelt je niet gewaardeerd.

Er komt niet echt iets tot stand. Je komt niet uit de verf binnen het stramien van de dramadriehoek.
Er is geen waardering voor je kwaliteiten en talenten.
Er is frustratie, boosheid en angst.

Dat komt door de negatieve bedoelingen in de dramadriehoek.
En doordat de rollen in de dramadriehoek een ander nodig hebben om de negatieve rol te kunnen spelen.
Daardoor is er alleen maar afhankelijkheid, geen zelfstandigheid, laat staan verantwoordelijkheid.

En juist ons innerlijk kompas voor heelheid en groei is in staat autonomie, eigen integriteit, waardering, openheid en respect te ervaren.

De sleutel om uit de gevangenis van de dramadriehoek te ontsnappen is aandacht te geven aan hoe het voor jou voelt.
Aandacht te geven aan je eigen gedachten en je eigen gedrag.
En je bewust worden van je onbewuste bedoelingen.

 

Hindernissen door je moederwond en vaderwond

“Het wordt toch nooit wat”, is een overtuiging die een van mijn cliënten aan het kwijtraken is. En makkelijk is dat niet, want de overtuiging “het wordt toch nooit wat” is met de paplepel ingegoten.
Het is namelijk de overtuiging van de moeder van mijn cliënt.
Van jongs af aan was er blootstelling aan deze onmacht en depressieve overtuiging.

Doordat kleine kinderen bijna als een spons gedrag en overtuigingen van hun ouders en verzorgers in zich opnemen is het heel lastig je te ontdoen van overtuigingen en gedrag die jou geen stap verder brengen.

De reden dat het zo lastig is?

Jij was nog in de maak als mens, terwijl je werd blootgesteld aan negatieve overtuigingen en gedrag, die jouw groei tot evenwichtige volwassene nooit stimuleerde.
Je was te klein om deze overtuigingen en het gedrag te analyseren en te beoordelen.
Je hersenen konden dat nog helemaal niet.
Dus werd het deel van jou, omdat je er nooit kritisch tegenover kon staan.

Bovendien was je voor je leven en voortbestaan afhankelijk van je ouders en verzorgers.
Overleven telde zwaarder dan authentiek leven, zeker als jouw ouders en verzorgers door hun eigen schade en pijn niet voor authenticiteit en werkelijke groei open stonden.

 

Als kind ben je afhankelijk. Door je moederwond en vaderwond blijf je afhankelijk.

De kern van je overtuigingen is:

  • Er iets mis is met mij
  • Ik moet eerst iets aan mezelf veranderen voordat anderen me kunnen waarderen of van me kunnen houden.

 

Als je niet weet of en hoe je moet oplossen dat je het gevoel hebt dat er iets mis is met jou, dan zul je onbewust met de vinger naar de ander gaan wijzen, of de ander gaan redden om maar te kunnen redderen of anderen manipuleren jou te redden.

Als je het gevoel hebt dat je eerst iets aan jezelf moet veranderen voordat anderen jou kunnen waarderen houd je jezelf afhankelijk van het oordeel en reactie van de ander.
En afhankelijkheid kenmerkt nou juist alle rollen in de dramadriehoek.
Je bent een ‘sitting duck’ om in de uitzichtsloze dramatiek van dit negatieve rollenspel terecht te komen.

 

De kans is levensgroot dat je de rollen in de dramadriehoek niet herkent.
Door je moederwond en vaderwond ben je als het ware er al op getraind om onbewust je toevlucht te nemen tot de dramadriehoek.
Doordat je die ongezonde kernovertuigingen in je hebt duurt het langer duurt voordat je je eruit kan losmaken.

Het is dan dus lastiger, maar het is niet onmogelijk omdat jij ook een innerlijk kompas voor heelheid en groei in je hebt.

 

De winnaarsdriehoek

Wat wel heel goed werkt is de winnaarsdriehoek.
Het werkt goed voor jou omdat je op een positieve manier kijkt naar waar de mogelijkheden wel liggen.
Het werkt goed voor de onderlinge communicatie doordat alle betrokkenen als bekwame volwassenen worden gezien en behandeld.

Het enige tegengif voor de dramadriehoek is het tegendeel:
gelijkwaardigheid,
en het besef dat er uiteindelijk enkel verantwoordelijkheid voor je eigen handelen en gevoelens bestaat.

 

Daarover lees je meer in deel 3 (verschijnt begin januari 2018).
Deel 1 kun je hier lezen.

 

Wil je reageren?
Op welke manier(en) heb jij te maken met de dramadriehoek?
Op welke manier(en) ben jij overgestapt naar de winnaarsdriehoek?
Wat zijn jouw ervaringen?

 

 

read more
Paula-Willemijn van RooijenAltijd winnen en niemand verliest. Wablief? (deel 2 van 3)

Altijd winnen en niemand verliest? Wablief ? (deel 1 van 3)

Altijd winnen en niemand verliest deel 1 van 3 persoonlijke ontwikkeling www.naarjezininjeleven.nl

Samenvatting van deel 1, deel 2 en deel 3

Als mens worden we mens onder de mensen.

We hebben mensen nodig om mens te zijn.

Maar in communicatie en samenwerking kan ook veel misgaan.

De dramadriehoek is een manier om te analyseren welke disfunctionele communicatie en samenwerking er is in een situatie, of organisatie.

Wat wel helpt is vertrouwen op jouw innerlijk kompas en werken aan je bewustwording.

Als jij nog hinder hebt van je moederwond en vaderwond dan is dat lastiger, maar niet onmogelijk. Gezonde en effectieve communicatie en samenwerking ontstaan als je gebruik maakt van de winnaarsdriehoek.

 

Hoe zit dat dan? Altijd winnen en niemand verliest?

Dit is deel 1. Hierin lees je over de dramadriehoek die inzicht geeft in disfunctionele communicatie en samenwerking aan het licht brengt. Je leest kort al iets over je innerlijk kompas.

Meer over je innerlijk kompas en wat daar zo handig aan is in deel 2.

Daarin lees je ook  over de extra hindernissen om te ontsnappen uit de dramadriehoek door je moederwond en vaderwond.

Tot slot is er al een voorproefje van waar het om draait in de winnaarsdriehoek. Daarover meer in deel 3.

 

Dramadriehoek

Als de dramadriehoek tot leven komt, worden communicatie en samenwerking belemmert. De dramadriehoek verhindert communicatie en samenwerking. De dramadriehoek houdt mensen gevangen in rollen die niets met verantwoordelijkheid, vrije keuzes, openheid en wederzijds begrip te maken hebben. Het houdt mensen gevangen in een rollenspel dat destructief is.

 

In de dramadriehoek bestaan 3 rollen. Dat zijn: de Aanklager, de Redder en het Slachtoffer.

De werking, de dynamiek, van de dramadriehoek bestaat uit die drie rollen. Een persoon kan een van deze drie rollen hebben. Maar het is ook mogelijk om te wisselen tussen rollen.

Een Aanklager kan de rol van de Redder op zich nemen of een Slachtoffer worden. En dan de rol weer veranderen naar bijvoorbeeld de Aanklager.

 

Dit is de rol van de Aanklager:

Mij treft geen blaam.

Ik ben niet verantwoordelijk.

Ik ben beter dan de ander, dan de anderen.

Door de rol van Aanklager worden anderen op afstand gehouden.

 

Dit is de rol van de Redder:

Door te redden wordt de Redder belangrijk.

Doordat de Redder redt worden anderen afhankelijk.

De Redder kan laten zien hoe goed hij of zij is.

De redder bemoeit zich met anderen, niet met zichzelf.

 

Dit is de rol van het Slachtoffer:

Ik hoef niet na te denken.

Ik hoef niet te kiezen.

Ik ben niet verantwoordelijk voor mijn gedrag.

Ik word door anderen verzorgd.

 

De rollen zijn onbewust. De bedoelingen blijven verborgen. Onbewust wordt ook ontkend dat er verborgen bedoelingen bestaan.

Logisch natuurlijk, want anders zou je bewust liegen. Er wordt niet gelogen, men is zich niet bewust. Mensen hebben niet door dat ze in de dramadriehoek stappen.

Je zou ergens ook wel gek zijn om het te willen. De onbewuste bedoelingen zijn altijd negatief in de dramadriehoek. Niemand wordt gelukkig van. Laat staan dat het er goed toeven is. En de wereld wordt er ook geen snars beter van.

De dramadriehoek kan spelen tussen twee mensen, in groepen, in organisaties, tussen bevolkingsgroepen en dergelijke.

Eigenlijk overal waar mensen zich niet bewust zijn van hun negativiteit, boosheid en angst.

 

De dramadriehoek is destructief

In de onbewuste dramadriehoek zijn de bedoelingen negatief. Elk van de rollen is gebaseerd op ongelijkwaardigheid. Welke rol je ook inneemt, je bent altijd beter of minder dan een van de andere rollen. Gelijkwaardig ben je nooit. Onafhankelijk ben je nooit.

Niemand neemt verantwoordelijkheid voor zijn of haar eigen gedrag.

De Aanklager en het Slachtoffer leggen de schuld bij de ander. De Redder legt problemen neer waar ze niet thuishoren. De Aanklager, het Slachtoffer en de Redder kijken allemaal naar een van de anderen en nemen nergens zelf verantwoordelijkheid voor. Alle drie leiden ze de aandacht af van zichzelf, van de rol die ze op dat moment spelen.

Wat het wel oplevert?

Je hoeft je nergens van bewust te worden. Je kan achterover blijven leunen doordat je niet actief op zoek gaat naar nog onbekende oplossingen die wel positief uitwerken. Je kan doorgaan met je zwakheden te bevestigen. Groeien zul je er nooit van. En gelukkig worden ook niet.

Minderwaardigheidsgevoelens worden juist versterkt door de rollen in de dramadriehoek.

Want het resultaat werkt altijd negatief uit. Altijd blijft de ander noodzakelijk voor jouw ‘geluk’ doordat je je eigen verantwoordelijkheid en je eigen handelingsbekwaamheid blijft ontkennen. De rollen van Aanklager, Redder en Slachtoffer bevestigen elkaar en hebben elkaar nodig. Een Slachtoffer is de bliksemafleider voor de Aanklager of de Redder. Een Aanklager heeft een schuldig Slachtoffer nodig. Een Redder heeft problemen nodig om te kunnen gaan redden, ontstaan door de Aanklager of het Slachtoffer. Daardoor is de dramadriehoek sterk ‘zuigend’ en er hoeft maar een persoon mee te beginnen.

 

De dramadriehoek werkt onbewust

Niemand stap ’s ochtends uit bed om dolgelukkig en vol met voorpret te besluiten: “Vandaag ga ik toch even fijn de rol van Slachtoffer op me nemen. Ik kan me niets fijners voorstellen dat zo goed is voor mij als mens”. Niemand doet dat. Net zo min als kiezen een Aanklager of een Redder te spelen.

Het gedrag in de dramadriehoek is onbewust. Je ontkent je eigen verantwoordelijkheid. En dat is logisch, omdat je onbewust je eigen verantwoordelijkheid voor je gevoelens, gedachten en handelingen niet op je wilt nemen. Aanklager, Redder of Slachtoffer spelen verhindert dan ook mooi dat je dat hoeft te doen.

En je kunt nog ontkennen ook, dat je je verantwoordelijkheid vermijdt, doordat de rollen in de dramadriehoek ontkend worden. Dat scheelt een fikse bak stress en allerlei angstig ongemak. Je schiet er alleen geen biet mee op als mens. Gelukkig word je er zeker niet van.

 

Goddank heb jij ook een innerlijk kompas

Doordat we een innerlijk kompas voor heelheid en groei hebben, is de dramadriehoek te herkennen aan de gevolgen ervan.

En juist ons innerlijk kompas voor heelheid en groei is in staat autonomie, eigen integriteit, waardering, openheid en respect te ervaren. De sleutel om uit de gevangenis van de dramadriehoek te ontsnappen is aandacht te geven aan hoe het voor jou voelt. Aandacht te geven aan je eigen gedachten en je eigen gedrag. En je bewust worden van je onbewuste bedoelingen.

Daarover meer in deel 2. Daarin lees je ook  over de extra hindernissen om te ontsnappen uit de dramadriehoek door je moederwond en vaderwond. Tot slot is er al een voorproefje van waar het om draait in de winnaarsdriehoek. Daarover meer in deel 3.

read more
Paula-Willemijn van RooijenAltijd winnen en niemand verliest? Wablief ? (deel 1 van 3)

Wat betekent het om een vrij mens te zijn? (Deel 3)

wat betekent het om een vrij mens te zijn 3 van 3

Met een moederwond wordt je niet zelfstandig. Je wordt geen vrij mens, maar een volwassen kind.

Als volwassene zitten er ongeheelde kind-delen in jou. Zij nemen de leiding over in situaties die jou – onbewust – herinneren aan de situaties waarin je door verkeerde zorg gaten in je ziel opliep. Dan gedraag je je vanuit die ongeheelde kind-delen. Om de ongeheelde spanning en angst van toen een uitlaatklep te geven. Want die gaten in je ziel blijven open wonden totdat jij zelf besluit ze te helen.

Zolang je niet weet dat je deze pijn, woede, angst en schaamte kan helen zul je doen wat je altijd deed: wegstoppen. 

Als kind ben je te klein en niet in staat om deze bedreigingen van je bestaanszekerheid het hoofd te bieden. Als kind heb je je verwondingen al weggestopt en weggedrukt.

Om deze innerlijke pijn te ontlopen creëren mensen met een moederwond talloze vluchtwegen en compensaties voor zichzelf. Dat uit zich in gedrag en overtuigingen.

Natuurlijk heeft een moederwond gevolgen voor hoe je tegen jezelf aankijkt: je zelfbeeld. Vaak is dat niet positief.

Soms komt het voor dat je je juist superieur aan iedereen voelt. Realistisch is een zelfbeeld van iemand met een moederwond nooit. Vooral niet omdat wie je werkelijk bent al vanaf het begin af aan onder druk heeft gestaan door de ongezonde eisen die aan je werden gesteld. En door de ongezonde situaties die je maar het hoofd moest zien te bieden, zo goed of kwaad als het ging.

Hoe zou het zijn als het allemaal wel goed gaat?

Wat voor mens ben je als je wel de goede zorg hebt gekregen?

Zo’n mens noem ik een vrij mens.

Je bent niet alleen meerderjarig, je bent innerlijk vrij.

Een vrij mens heeft paar belangrijke delen in zich. De gezonde volwassene. Het blije kind. En een vrij mens is een pelgrim op de wegen van de Geest.

Als je dit allemaal ontwikkelt dan heb je werkelijk levenslust. En je bent in staat ontspannen maar goed voor jezelf te zorgen. En je houdt van jezelf.

In deel 1 kwam de gezonde volwassene in beeld. Lees hier deel 1.

In deel 2 het blije kind. Lees hier deel 2.

Nu is het de beurt aan de pelgrim op de wegen van de Geest.

Hoe zit dat? Wat is dat?

De pelgrim op de wegen van de Geest kun je zien als de spirituele zoeker.

Of als de mens die vanuit z’n waarden en essentie wil leven. Die zich openstelt voor het schone, het ware en het goede.

Dat zal voor sommige een heel religieuze of een heel spirituele invulling krijgen.

Maar als pelgrim op de wegen van de Geest houd je je ook bezig met de grote levensvragen.

Een pelgrim op de wegen van de Geest zijn gaat over je bezieling.

De grote levensvragen kun je bijvoorbeeld zo weergeven:

Wie ben?

Waar kom ik vandaan?

Waar ga ik naar toe?

Een vrij mens, iemand die werkelijk volwassen is geworden heeft een fundamenteel gevoel van ‘er zijn’, een ‘ik ben’ te zijn.

Vanuit die stevige basis is het relatief eenvoudig te beseffen dat je deel bent van een groter geheel. Je bent niet alleen maar ‘ik’, je bent ook ‘wij’.

‘Wij’ is de groep, de familie, de gemeenschap waarin je je op je gemak voelt. Waarbinnen je zelfstandig kunt handelen en kan zijn wie je bent. Je stelt prijs op de relaties. Je schat anderen op hun waarde. Je beseft dat een ‘wij’, een groep mensen, meer is dan ‘ik’.

Dat kun je allemaal onderbrengen in de term ‘interconnectedness’, de wederzijdse en wederkerige verbondenheid. Van mensen, van de natuur, van de schepping, van het universum.

Je kunt je misschien voorstellen dat wanneer je nog vol wrok, woede, angst, verdriet en schaamte zit het antwoord op de  vraag ‘wie ben ik?’ niet zo optimistisch en rooskleurig is.

Dat waar je vandaan komt iets is dat je liever niet betrekt op je heden. De waarde van de vraag ‘waar kom ik vandaan?’ herinnert je juist aan pijnlijke dingen.

Met ongeheelde kind-delen is deze vraag niet plezierig of inspirerend.

En waar je naar toe gaat is een vraag die je machteloos maakt. Moedeloos.

Het heden is al moeilijk genoeg. Dat klopt, want dat is overleven.

Als pelgrim op de wegen van de Geest wil je leven vanuit je bezieling. Je bezieling heeft alles te maken met je zingeving.

Je bezieling en zingeving zijn niet iets dat je bij de supermarkt kan kopen. Zingeving en bezieling ontstaan in jezelf, door de vragen die het leven je stelt.

En hoe meer je innerlijk geheeld bent, des te positiever en krachtiger jouw innerlijke antwoorden zijn.

Het helen van je primaire verwonding, je moederwond, maakt heel je leven beter.

Voor je verleden, heden en toekomst.

Dat het kan, is een grote zegen.

Dat de mogelijkheid er nu is, is een buitenkans!

Doe er je voordeel mee!

Heeft dit artikel je nieuwe inzichten gegeven?

Hoe ga jij om met situaties die je moeilijk vindt?

Wat gaat jou goed af als gezonde volwassene?

Vertel het in een reactie

read more
Paula-Willemijn van RooijenWat betekent het om een vrij mens te zijn? (Deel 3)

Wat betekent het om een vrij mens te zijn? (Deel 2)

Wat betekent het om een vrij mens te zijn? (Deel 2) - persoonlijke groei www.naarjezininjeleven.nl

Met een moederwond wordt je niet zelfstandig. Je wordt geen vrij mens, maar een volwassen kind. Als volwassene zitten er ongeheelde kind-delen in jou. Zij nemen de leiding over in situaties die jou – onbewust – herinneren aan de situaties waarin je door verkeerde zorg gaten in je ziel opliep. Dan gedraag je je vanuit die ongeheelde kind-delen. Om de ongeheelde spanning en angst van toen een uitlaatklep te geven. Want die gaten in je ziel blijven open wonden totdat jij zelf besluit ze te helen.

Zolang je niet weet dat je deze pijn, woede, angst en schaamte kan helen zul je doen wat je altijd deed: wegstoppen. 

Als kind ben je te klein en niet in staat om deze bedreigingen van je bestaanszekerheid het hoofd te bieden. Als kind heb je je verwondingen al weggestopt en weggedrukt.

Om deze innerlijke pijn te ontlopen creëren mensen met een moederwond talloze vluchtwegen en compensaties voor zichzelf. Dat uit zich in gedrag en overtuigingen.

Natuurlijk heeft een moederwond gevolgen voor hoe je tegen jezelf aankijkt: je zelfbeeld. Vaak is dat niet positief.

Soms komt het voor dat je je juist superieur aan iedereen voelt. Realistisch is een zelfbeeld van iemand met een moederwond nooit. Vooral niet omdat wie je werkelijk bent al vanaf het begin af aan onder druk heeft gestaan door de ongezonde eisen die aan je werden gesteld. En door de ongezonde situaties die je maar het hoofd moest zien te bieden, zo goed of kwaad als het ging.

Hoe zou het zijn als het allemaal wel goed gaat?

Wat voor mens ben je als je wel de goede zorg hebt gekregen?

Zo’n mens noem ik een vrij mens. Je bent niet alleen meerderjarig, je bent innerlijk vrij.

Een vrij mens heeft paar belangrijke delen in zich. De gezonde volwassene. Het blije kind. En een vrij mens is een pelgrim op de wegen van de Geest.

Als je dit allemaal ontwikkelt dan heb je werkelijk levenslust. En je bent in staat ontspannen maar goed voor jezelf te zorgen. En je houdt van jezelf.

Vorige keer kwam de gezonde volwassene in beeld. Nu is het de beurt aan het blije kind.

Hoe zit dat? Wat is dat?

Wat is een blij kind?

Het blije kind is gedrag en uitstraling die onbeschadigde vrije mensen hebben, ook als ze al jaren ouder zijn dan hun jeugdjaren.

Welke kenmerken heeft het blije kind dan bijvoorbeeld?

Je geliefd voelen. Tevreden zijn. Je verbonden voelen met de mensen en de wereld om je heen, zonder dat je je diepe besef van ‘ik ben’ kwijt raakt.

Blij zijn. Je vervuld voelen. Je beschermd weten. Bijvoorbeeld door een hogere macht. Bijvoorbeeld doordat je beseft dat jij jezelf kan beschermen.

Je geaccepteerd weten, doordat je jezelf voor de volle honderd procent accepteert. Je gewaardeerd voelen, doordat je jezelf waardeert en doordat je blij en vervuld bent door je prestaties en de verbinding met anderen. Je waardevol voelen.

Je verzorgd weten. Bijvoorbeeld doordat een hogere macht voor je zorgt. Bijvoorbeeld doordat je van jezelf op aan kan dat je goed voor jezelf wilt zorgen.

Je begrepen voelen doordat je werkelijk kunt communiceren met anderen. Je geprezen voelen. Bijvoorbeeld door je besef dat een hogere macht blij met jou is. Bijvoorbeeld doordat je de oprechte erkenning door anderen waardeert. Bijvoorbeeld doordat je geniet van de liefde en steun die je krijgt voor het feit dat je er bent.

Je hebt zelfvertrouwen. Je bent veilig. Je voelt je veilig. Stevig. Sterk.

Je hebt het gevoel je eigen leven te leiden.

Dit ervaar je in twee betekenissen. Als eerste heb je het gevoel dat je recht hebt om richting te geven aan je eigen leven, naar jouw inzichten en wensen. In plaats van dat je nooit meer dan een speelbal van het lot kan zijn . Ten tweede heb je het gevoel dat je in staat bent je inzichten en wensen vorm te geven, te handelen en zo je doelen te bereiken . Je bent goed aangepast, je voelt je niet ‘vreemd’ in sociale situaties. Je bent optimistisch, je bent spontaan.

Hier zie je persoonlijk leiderschap ook weer terugkomen. Je hebt het gevoel je eigen leven richting te geven. Je hebt het gevoel dat je in staat bent je eigen inzichten en wensen vorm te geven en je doelen te bereiken.

Met persoonlijk leiderschap zijn we veel beter in staat succes te hebben.

Persoonlijk en zakelijk succes betekent dat we onze gewenste doelen halen. Dat we in ons leven onze waarden realiseren. Dat we goed in staat zijn onze eigen boterham te verdienen.

Dat we het gevoel hebben dat wat we doen ertoe doet.

Dat het zin heeft en dat we er wel bij varen.

Dat we blij en dankbaar zijn voor ons leven.

Dat we het geschenk waarderen dat het leven ons geeft doordat we er zijn.

Hier en nu.

Heeft dit artikel je nieuwe inzichten gegeven?

Hoe ga jij om met situaties die je moeilijk vindt?

Wat gaat jou goed af als gezonde volwassene?

Vertel het in een reactie

Dit is deel 2 van 3 over “Wat betekent het om een vrij mens te zijn?”

Deel 1 lees je hier

read more
Paula-Willemijn van RooijenWat betekent het om een vrij mens te zijn? (Deel 2)

Wat betekent het om een vrij mens te zijn? (Deel 1)

Wat betekent het om een vrij mens te zijn - deel 1 - zelfvertrouwen - www.naarjezininjeleven.nl

Met een moederwond wordt je niet zelfstandig. Je wordt geen vrij mens, maar een volwassen kind. Als volwassene zitten er ongeheelde kinddelen in jou.

Zij nemen de leiding over in situaties die jou – onbewust – herinneren aan de situaties waarin je door verkeerde zorg gaten in je ziel opliep. Dan gedraag je je vanuit die ongeheelde kinddelen. Om de ongeheelde spanning en angst van toen een uitlaatklep te geven. Want die gaten in je ziel blijven open wonden totdat jij zelf besluit ze te helen.

Zolang je niet weet dat je deze pijn, woede, angst en schaamte kan helen zul je doen wat je altijd deed: wegstoppen. Als kind ben je te klein en niet in staat om deze bedreigingen van je bestaanszekerheid het hoofd te bieden. Als kind heb je je verwondingen al weggestopt en weggedrukt.

Om deze innerlijke pijn te ontlopen creëren mensen met een moederwond talloze vluchtwegen en compensaties voor zichzelf. Dat uit zich in gedrag en overtuigingen.

Natuurlijk heeft een moederwond gevolgen voor hoe je tegen jezelf aankijkt: je zelfbeeld. Vaak is dat niet positief. Soms komt het voor dat je je juist superieur aan iedereen voelt.

Realistisch is een zelfbeeld van iemand met een moederwond nooit. Vooral niet omdat wie je werkelijk bent al vanaf het begin af aan onder druk heeft gestaan door de ongezonde eisen die aan je werden gesteld. En door de ongezonde situaties die je maar het hoofd moest zien te bieden, zo goed of kwaad als het ging.

Hoe zou het zijn als het allemaal wel goed gaat?

Wat voor mens ben je als je wel de goede zorg hebt gekregen?

Zo’n mens noem ik een vrij mens. Je bent niet alleen meerderjarig, je bent innerlijk vrij.

Een vrij mens heeft paar belangrijke delen in zich. De gezonde volwassene. Het blije kind. En een vrij mens is een pelgrim op de wegen van de Geest. Als je dit allemaal ontwikkelt dan heb je werkelijk levenslust. En je bent in staat ontspannen maar goed voor jezelf te zorgen. En je houdt van jezelf.

Wat is dan een gezonde volwassene?

Een gezonde volwassene is iemand die zorgzaam is. Iemand die waarderend is. En zich ontfermen kan over zichzelf. Dan kun je je ontfermen over al het gekwetste dat je zelf nog in je meedraagt.

Als je een gezonde volwassene bent, dan kun je je ontfermen over je woede, je eenzaamheid, je pijn, verdriet en angst die diep in jou je levenslust belemmeren.

Een gezonde volwassene is ook een gezonde volwassene in situaties in het dagelijks leven en in relatie met andere mensen. Dus ook in al deze situaties: zorgzaam, waarderend en in staat zich over het kwetsbare te ontfermen. In staat evenwichtig en stabiel te opereren in het dagelijks leven. Dat geldt voor werken, verzorgen en opvoeden van kinderen, en het nemen en aangaan van verantwoordelijkheden.

Er is ook een veelvormigheid aan intellectuele, esthetische en culturele interesse.

Intellectueel wil zeggen: thema’s of vraagstukken om over te filosoferen, na te denken en te reflecteren.

Esthetisch wil zeggen: aandacht besteden aan schoonheid – het schone. Bijvoorbeeld kunst, dans, muziek, natuur, rituelen, ed.

Cultureel wil in dit verband zeggen: erop uit gaan en georganiseerde activiteiten bezoeken. Van Lowlands tot het Koninklijk Concertgebouw Orkest. Van kunstveiling tot braderie. Vrijwilligerswerk of natuurbehoud. Het is deelnemen en deelhebben aan de samenleving.

Een gezonde volwassene beheerst ook de kunst van persoonlijk leiderschap. Iedereen weet wat een leider is: iemand die sturing geeft aan een groep. Dat kan een baas zijn, de chef, de directeur, de manager. Allemaal in de vorm ‘m/v’ natuurlijk. Zowel vrouwen als mannen kunnen leiders zijn.

Als het gaat om de leiding over ons eigen leven dan gaat het over persoonlijk leiderschap. Hoe geven we zelf leiding en sturing aan onszelf en aan ons eigen leven? Als we dat goed kunnen, onze doelen halen en er prima tevreden mee zijn, dan beheersen we de kunst van persoonlijk leiderschap.

Persoonlijk leiderschap gaat over onze innerlijke leiding. Bijvoorbeeld dat je met jezelf afspreekt hoe laat je opstaat (en dat ook doet natuurlijk), hoe laat je naar je werk gaat, welke doelen je nastreeft, waar je wel of niet bij betrokken wilt zijn.

Natuurlijk zijn er allerlei omstandigheden die we niet in de hand hebben. Natuurlijk reageren we in situaties op wat we daar tegenkomen. Maar we kunnen leren ook zo goed mogelijk proactief onze eigen koers te varen en minder een speelbal van onze omgeving te zijn.

Als we daarin steeds beter worden dan ontdekken we ook meer keuzemogelijkheden voor onze reacties. We reageren niet langer vanuit een ‘gut reaction’ of automatisme. Maar we zijn in staat de hoogste keuzes te maken met oog voor ons innerlijk en voor wat de situatie vraagt.

We handelen dan zoals het best passend is, voor de situatie en voor onszelf. We zijn werkelijk capabel ‘het goede’ te belichamen. ‘Het goede’ is dan wat de situatie op dat moment beter maakt.

Met persoonlijk leiderschap zijn we veel beter in staat succes te hebben. Persoonlijk en zakelijk succes betekent dat we onze gewenste doelen halen. Dat we in ons leven onze waarden realiseren. Dat we goed in staat zijn onze eigen boterham te verdienen.

Dat we het gevoel hebben dat wat we doen ertoe doet.

Dat het zin heeft en dat we er wel bij varen.

Dat we blij en dankbaar zijn voor ons leven.

Dat we het geschenk waarderen dat het leven ons geeft doordat we er zijn.

Hier en nu.

Heeft dit artikel je nieuwe inzichten gegeven?

Hoe ga jij om met situaties die je moeilijk vindt?

Wat gaat jou goed af als gezonde volwassene?

Deel het in een reactie!

read more
Paula-Willemijn van RooijenWat betekent het om een vrij mens te zijn? (Deel 1)