OVER MIJ

IN 2002 KREEG IK EEN ROEPING, DIE MIJN LEVEN OPNIEUW OMGOOIDE, MAAR WAARDOOR UITEINDELIJK ALLES SAMENKWAM…


Roeping



In 2002 kreeg ik een roeping, die mijn hele leven veranderde.
“Het is de bedoeling dat je gaat dienen in die-en-die kerk!”
Bam!
Als een scheepstoeter klonk dat in mijn innerlijk.
Allerlei bezwaren had ik, want ik?
Dat was ik toch niet waard?





“Als je niet naar me luistert, zal het slecht met je aflopen,” zei mijn moeder steeds als ik dat niet deed.
“Wordt arts of advocaat, dan ben je iemand,” raadde mijn vader me aan.
Maar ik was toch allang iemand?

Zowel mijn vader als mijn moeder waren getekend door de trauma’s die zij in de Tweede Wereldoorlog hadden opgelopen.
Hun droom was gelukkig zijn en een ‘echt’ gezin hebben.
Hun onverwerkte, oude pijn verhinderde dat.
Een rebelse puber werd ik.

Als hoogbegaafd kind ging ik, ondanks alle makkes, steeds over op het VWO.
Het leren kwam me wat aanwaaien, al kreeg ik wel een taak voor godsdienst op dat christelijke VWO, doordat ik zowat godsdienstoorlogen uitvocht met mijn leraar.

When God created man, She was only joking, schreef ik met watervaste viltstift op mijn canvas schooltas.
Ook dat kon op dat christelijke VWO.
Het was de tijd van de tweede Feministische Golf, protesten tegen wapenwedloop, kernenergie en Koude Oorlog, in diverse lagen van de samenleving.
Veel vrijheid, veel debatten en leren denken.

Ik leerde een mindset van:
Stel vragen.
Onderzoek.
Denk.
Beargumenteer.
Stel nieuwe vragen.
Repeat.
Daar ben ik nooit meer mee gestopt (al werd ik er soms wel doodmoe van).



Deze vragen heb ik mijn leven lang meegenomen:
Hoe kan het wel?
Leven?
Weten wat je wilt?
Bouwen aan wat je wel wilt?
Gelukkig zijn en zonder angst?
Hoe?






Mijn moederwond


Want natuurlijk was ik getraumatiseerd als tweede generatieoorlogsslachtoffer.
Natuurlijk kreeg ik verkeerde zorg van mijn ouders en liep ik een moederwond op.
Natuurlijk wist ik dat het fout zat, dat het niet zo bedoeld was, maar hoe dan wel?

Mijn leven werd een schakering van twaalf ambachten, dertien ongelukken.
Zeker toen ik als zeventienjarige ging studeren. Academisch denkniveau en brede belangstelling.
Ja, dan ga je dus studeren.
Maar welke studie dan? Welk beroep?
Welke richting?
Nauwelijks de tijd, rust en ruimte om me op deze vragen te bezinnen, had ik. Voor zover je dat ooit overziet – in je eentje – op zeventienjarige leeftijd.
Andragologie ging ik studeren. In mijn tweede jaar stopte ik langzamerhand. Ik werd helemaal kierewiet van al die verschillende denkers en denkbeelden:  information overload.
Ik had geen ruimte het allemaal te verwerken.
Ik was zelf nog maar nauwelijks tot leven in staat.

Dus na een tijd niet-weten gooide ik het roer om.
Ik haalde in een jaar mijn deelcertificaat VWO Natuurkunde en koos voor de studie Scheikunde.
Heel hard werken, heel interessant en ik leerde er mijn lief, mijn partner en mijn kameraad kennen. Het tempo van deze studie werd mij echter teveel.
Gelukkig, kon ik zo ongeveer per direct instappen in een gesubsidieerd traject ‘Meer vrouwen in de techniek’.
Dat was een super praktische MTS-elektronica opleiding, waarna ik bij KPN ging werken als indienststeller Vaste Verbindingen.
Op pad naar allerlei klanten en centrales om voor binnen- en buitenland allerlei verbindingen in te meten.
Van datalijntje thuis tot legerbasis tot multinational. Gaaf!
Afwisselend en interessant.
Een boeiende wereld die achter de dagelijkse dingen verscholen ligt.

Mijn leven had nog meer voor me in petto.
Ik kreeg in 1995 de diagnose van een chronische ziekte. Ik was 32 jaar.
Net een jaar getrouwd, net een huis gekocht, net het idee dat we samen echt ons leven aan het opbouwen waren.
Mijn wereld stortte in, het fundament was verdwenen.
100 procent afgekeurd, later werd dat vijftig procent.

Wat is er nog te vertrouwen als je lijf je zo in de steek laat?

“Het zal slecht met je aflopen, als je niet naar me luistert”, schreeuwde mijn moeder me vaak toe.

Jaren heb ik erover gedaan de vervloeking in deze woorden te gaan zien.
“Als je niet naar me luistert, zal het slecht met je aflopen.”
Ja, dat is apekool, natuurlijk, als bewering.


Op zoek naar nieuwe antwoorden


Ik ging op zoek naar nieuwe antwoorden.
Als een spoor van broodkruimeltjes regen de bouwstenen zich aaneen.
Voeding, Tái Chi Chu’an, Zen meditatie, reiki en regressietherapie leverden mij steeds weer een stukje van mijn zoektocht naar heelheid en mijn zingeving.
En lezen, lezen en nog ‘ns lezen.




Langzamerhand ging het me beter. En in 2002 kreeg ik die roeping.
Maart 2006 werd ik altaardienaar. Februari 2018 werd ik tot priester gewijd.
Ja, een vrouw, die tot priester wordt gewijd, dat kan.
Al denkt de orthodoxie binnen het Vaticaan van niet.
Tientallen katholieke kerken van over heel de wereld zijn onafhankelijk van Rome. En richten hun kerkelijk werk en bemensing anders in.

In de zomer van 2006 ontdekte ik dat er een heel nieuwe opleiding ging starten: Zingeving & Spiritualiteit aan de Hogeschool Geesteswetenschappen Utrecht. Een lot uit de loterij. Zoveel kennis, overzicht en structuur in gebieden als bijvoorbeeld godsdiensten van de wereld, godsdienstwetenschappen, westerse esoterie, praktische spiritualiteit, zingeving en transcendentie, psychologie, gezondheidsrecht, verlies- en rouwverwerking, therapeutische gespreksvoering.
Onderricht door een reeks van hoogleraren, dankzij het netwerk van de oprichter van de opleiding.
Wat een voorrecht om te kunnen tappen uit zoveel kennis en inzicht.

Binnen het kerkelijk gebeuren nam ik ook met tussenpozen deel aan de interne opleiding.
Dat bracht me, naast grondige liturgische training, een diepgang aan kennis en inzicht van het innerlijke christendom en de westerse esoterie, die erbuiten nauwelijks te vinden is.
Beide opleidingen vermengden zich tot een nieuw fundament voor mij.




Nieuwe inzichten in de heelwording van de mens


Wat ik gaandeweg ontdekte was het kerkelijk gebeuren toegang heeft en geeft tot de religieuze en geestelijke ontwikkeling van de mens.
Dat is goed.

Dat het binnen het kerkelijk gebeuren ontbreekt aan kennis over de psychodynamiek van het fenomeen moederwond en de sterk uiteenlopende gevolgen ervan, zowel individueel als cultureel.
Dat is jammer.

Dat denkers en pioniers op het gebied van het helen van een moederwond nauwelijks kennis hebben van de geestelijke dimensies van de mens.
Dat is ook jammer.

Mijn werk slaat een brug tussen de reikwijdte van de geestelijke ontwikkeling van de mens en de psychodynamiek van het helen van een moederwond.

“Want wat baat het een mens, zo hij de gehele wereld gewint, en lijdt schade zijn ziel?” (Matt 16:26)



Dat ik priester ben, is voor een onuitputtelijke innerlijke rijkdom.
Daarover juicht mijn ziel.
Daaruit wil ik graag putten om anderen te helpen hun innerlijke rust, tevredenheid, vertrouwen, lef en geestkracht terug te vinden.



Thuis bij mezelf


Voor mij is mijn leven nu gewoon goed.
Ik geniet van mooie dingen, wandelingen, fietstochten, klassieke muziek en nieuwe boeken.




Ik ken mezelf en ben thuis bij mezelf.
Ik weet hoe ik snel weer in evenwicht raak, als tegenslag me even van m’n sokken blaast.
Ik weet dat het goed is dat ik er ben.
Ik weet dat ik graag mensen wil begeleiden met zichzelf in het reine te komen, zodat hun hele leven verbetert. In alle facetten: van zelfbeeld tot de liefde, van carrière tot van betekenis zijn voor de wereld.
Een betere wereld begint echt bij jezelf.



WAT IS NU TYPISCH PAULA-WILLEMIJN?


Rechtdoor en zuiver


Mijn lief zei eens over mij: “Jij gaat rechtdoor, waar anderen voorzichtiger treden. Jij laat je niet afleiden als het voor jou niet klopt.”



En een ander: “Je hebt een oor voor je eigen gevoel. Je luistert ernaar en het leert je groeien. Daardoor luister je er echt naar., Dat is zuiver. Dat doen niet veel mensen, die vluchten eerder en daarom ben je een voorbeeld. Jij handelt naar wat je voelt en hebt afgecheckt.”



No-nonsense priester


Ik ben een no-nonsense priester. Liturgie vind ik prachtig.
Mystieke ervaringen zijn mij zeker niet vreemd en ik ben elke keer weer zo geraakt en gefascineerd.
Maar het heeft totaal geen zin hierin te blijven hangen, omdat de enige constante verandering is.
En het heeft geen zin om er aan vast te klampen, omdat ik als mens, hier en nu, mijn werk te doen heb.
Om mens te zijn onder de mensen.
Verantwoordelijk te zijn voor mijn keuzes en mezelf voortdurend te ontwikkelen.

Ik zie mezelf als een no-nonsense priester.
Ik wil graag snel tot de kern en de essentie komen.
De inhoud is altijd belangrijker dan de vorm waarin het gepresenteerd wordt.
Ik ben gericht op de inhoud, niet op uiterlijk vertoon.
Ik onderneem graag actie om tot een resultaat te komen.


Ontwapend direct


Ik ben ontwapenend direct, zegt men. Ik neem geen blad voor de mond.
Ik ben scherpzinnig met een groot taalgevoel.

Doordat ik veel heb doorzien, kan ik heel veel zwaarte hanteren. Ik bereid om de ander werkelijk aanwezig te laten zijn, met alle makkes, schaamte, angst en pijn.

Steeds weer zoek ik naar de aanknopingspunten voor het licht in het verhaal van de ander.

There’s a crack in everything, that’s where the light comes in
(Leonard Cohen).



Halfvol


Ik kan mensen werkelijk bemoedigen door echt naast ze te gaan staan, precies daar waar het wringt.

Ik ben een optimist: mijn glas is echt halfvol!

Ik heb een groot gevoel voor humor.

Ik maak graag gebruik van ondeugendheid en speelsheid. Lachen is echt gezond!





ALS JE ME ZOU KENNEN, ZOU JE WETEN DAT…


  • … ik jazzmuziek echt niet uithou
  • … ik ontzettend van Labrador Retrievers hou
  • … ik ooit in een huis waar ik woonde de gehele elektrische installatie heb ontworpen en aangelegd
  • … ik ooit een motorblok heb gedemonteerd
  • … ik als fervente thuischef heel graag recepten uitprobeer of een andere keer juist een van mijn favoriete recepten kook
  • … ik voortdurend gefascineerd blijf door de grondslagen van het universum
  • … ik maar bij één gelegenheid een jurk draag … en het is steeds dezelfde ook!



Neem contact met me op!

Stuur me een email.

Denk je dat ik de geestelijk begeleider ben die jou kan helpen je moederwond te helen?
Door niet alleen alle knopen in je gedachten en gevoelens te ontwarren?
Maar ook door jou te begeleiden in het hervinden van jouw essentie, spiritualiteit en zingeving?
Zodat je wordt wie je altijd al was?

Stuur me een email.


Ik kijk uit naar je reactie!

GRATIS!

21 Quotes voor meer zelfliefde
E-mailadres
Voornaam
Je gegevens zijn veilig. Ik deel je gegevens nooit.